Album Review: Zwinąć na goÅ‚Ä™bie koÅ„cowych – Goofy mówiono żyć dłużej

Wreszcie znowu lecÄ…! PRZY 23. z wrzeÅ›nia „Goofy mówiono żyć dłużej“ Nowy album zespoÅ‚u Fun-punk „Zwinąć na goÅ‚Ä™bie koÅ„cowych“ pojawiÅ‚ siÄ™. Fun-Punk? Bei den strengen und orthodoxen Punks war der Begriff damals mehr als nur verpönt. nawet Michael „Olga“ Algar, Sänger der Toy Dolls, stosujÄ… miÄ™dzynarodowo jako wynalazca gatunku, odrzuca koncepcjÄ™ do dziÅ›. Die Abstürzenden Brieftauben hingegen, Mirco „Micro“ BogumiÅ‚ 1983 gemeinsam mit Konrad Kittner gründete, nosiÅ‚ nazwÄ™ z dumÄ…. Eine Reaktion darauf bekamen die Tauben gleich zu Beginn ihrer Laufbahn zu hören: „JesteÅ›cie żadnych punków!“ Od rygorów i prawosÅ‚awnymi. do tych,, zrozumienie prawdziwej wolnoÅ›ci maÅ‚a…

Zwinąć na goÅ‚Ä™bie koÅ„cowych - Goofy mówiono żyć dłużej

ByÅ‚o „Zabawa“ der Abstürzenden Brieftauben aus meiner Sicht die echte Befreiung, powietrze, którym oddychamy, impish uÅ›miech na zaciÅ›niÄ™tej pięści, die Blume im Knopfloch zu Nietengürtel und rot geschnürten Stiefeln. Oni zawsze graÅ‚ szybko, griffig und das Stagediving und die Verbrüderung auf der Bühne ohne Gitter und Absperrung selbst bei grösseren Veranstaltungen pflegten sie früher als die meisten. Der Musikindustrie öffneten und verweigerten sie sich gleichzeitig. Jak je w latach dziewięćdziesiÄ…tych wokół albumach takich jak „Im Zeichen des Blöden“ A „Der Letzte macht die Tür zu“ przestrzegane nawet wykresu sukcesu i Bravo historie, pisali o „EMI“ parodia ich wytwórni i uczyniÅ‚ go niemal, przemycić niepostrzeżenie piosenkÄ™ na pÅ‚ycie. „PÅ‚ytkÄ™ praktycznie ciÅ›nienie“, mówi Micro, „nur irgendwann hat sich jemand das Band tatsächlich mal bis zum Ende angehört.Die Single zum Album besteht grösstenteils aus Originalanrufen auf Konrads AB. W filmie jest Hape Kerkeling „kein Pardon“ grajÄ… Okablowanie AIDS. Die Tourneen durch die nach der Wiedervereinigung frisch zur BRD gestossenen Neuen Bundesländer wurden zu „Wycieczki samoobrony“ przez obszar zajmowany przez agresywnego faszystów. NIEGDYÅš PODRÓŻOWAĆ im 150 Neonazistowskiej chuligani po nawet pociÄ…g.

wideo Thumbnail
Zwinąć na gołębie końcowych - Nigdy więcej PEGIDA

OKOŁO 25 Jahre später sieht es in manchen Teilen Ostdeutschlands wieder so aus wie damals. Ponieważ jest to jedyny logiczny, że goÅ‚Ä™bie jako pierwszy singiel z nowego albumu chwytliwa melodia zwane „Nigdy wiÄ™cej PEGIDA“ rozpakować. 1997 byÅ‚o – z wyjÄ…tkiem dwóch maÅ‚ych Reunionkonzerte 2002 – die Band aufgelöst. 2006 Micro miaÅ‚ jego najlepszy przyjaciel i towarzysz Konrad tylko z 44 zakopujÄ… roku po zatrzymaniu krążenia. stoi na kamieniu grobu Conrada „Pokój i cyrki“, eine anspielungsreiche Mischung aus dem römischen „Chleba i igrzysk“ oraz w 1993 roku za album zespoÅ‚u tytuÅ‚, „WOJNA i gry“. postawa, micros nowych i obecnych współpracowników Olli wchÅ‚onÄ…Å‚ swoje życie jako fan zespoÅ‚u, aż 2013 W koÅ„cu sam byÅ‚ czÅ‚onkiem. „Es hat lange Anläufe gebraucht, dopóki DzieliliÅ›my MUZYKA mógÅ‚by, co naprawdÄ™ brzmi znów jak goÅ‚Ä™bie“, mówi Micro, „Ale to dziaÅ‚aÅ‚o.“ Jetzt wird alles wieder so gemacht wie früher: nagrana we wÅ‚asnym studio, produkuje siÄ™, durch den gefährlichen Osten getourt. „WiÄ™kszość poinformowali nas: Moc prostu żadna nowa pÅ‚yta, odtwarzanie starocie. To wystarczy.“ Hört man „Goofy mówiono żyć dłużej“ można woÅ‚ać z wielkim uÅ›miechem na twarzy: DZIĘKUJĘ, Mikro i Olli! DZIĘKUJĘ, dass ihr nicht darauf gehört habt! ponieważ, MIŁOŚĆ krytyk, Operatorzy i dziennikarze, jej ten tekst tutaj tylko czytać, To jest powietrze, którym oddychamy, die der Punk braucht und die einem das Gefühl gibt, Å»e żyje! Ani niekoÅ„czÄ…ce manifesty ani profanum Suffschlager, ale istota dużym entuzjazmem i kilka wyraźnych granic, die man sich für ein würdevoll widerständiges Leben setzt. przeciwko faszystom. Gegen Überwachung. Gegen Frühvergreisung. Für Freiheit, für Freude, für das Leben, W tym czasie po prostu sra! Rygorystyczne i prawosÅ‚awny? SiedzÄ…c dzisiaj w domu, w partiach lub wbudowane. Ponieważ nigdy nie rozumieć, że najlepszym zrywa Å‚aÅ„cuchy za pomocÄ… prostych Å›rodków.

Zwinąć na goÅ‚Ä™bie koÅ„cowych - Goofy mówiono żyć dłużej

LubiÅ‚em punk Pathetique dwa już WCIÄ„Å», ponieważ byÅ‚ Antipol siÄ™ Å›miertelnie poważna zamieszek Punk Å›cisÅ‚ym i prawosÅ‚awnych. GoÅ‚Ä™bie byÅ‚y po prostu orzeźwiajÄ…cy i można Å‚atwo zrobić tylko partiÄ™. Teraz wracamy – und die klassischen Brieftauben Vibes sind wieder gut zu hören. 16 Utwory, nieco ponad pół godziny, DOSKONAŁY! WiÄ™cej nie może być również. Dobrze produkowane i osÅ‚ona w stylu starych pÅ‚yt. DOSKONAŁY! Można Å‚atwo rozpoznać, wer hier am Werke ist – gerade im Opener „Horror Część 3“. Hier fühlt man sich sofort in die 80er oder frühen 90er zurückversetzt. Na klar sind ein paar Sachen eher flach-lustig und albern – aber so sind sie halt. I oczywiÅ›cie nadal istnieje także poważne problemy. Die Tauben haben sich immer klar gegen Rechts positioniert und das müssen sie aufgrund der AfD und Konsorten jetzt leider wieder. Und der Rest der Songs ist recht kurzweilig ohne natürlich Tiefgang zu haben, ale to i tak zawsze podstawowe kompetencje z dwóch. Åšmieszne gÅ‚upie, ale zawsze naÅ›ladować szybki i Å›wieży iść bez bólu. Na koncertach, od osób niesÅ‚yszÄ…cych 2013 zagrać jeszcze raz, doÅ›wiadczony Micro, wie viel ihre Art von Punk tatsächlich bewirkt hat. „Ponieważ ludzie pochodzÄ… z dawnego Strefy Wschodniej, którzy mówiÄ…,: UratowaÅ‚eÅ› nam życie.“ Oder Schränke, „Trzy lata wiÄ™zienia za pasem, tätowiert, PierÅ›cienie w twarz“, Micro wziąć w rÄ™kÄ™ i powiedzieć:: „ByÅ‚aÅ› tak FACET für mich der Grösste.Grossartig für all die jungen Leute von heute, die mit den Tauben diese Erfahrung nun noch einmal ganz von vorne machen können. Konrad wäre stolz auf dieses Werk, ihr Könige des Funpunk!

Tracklista

  • Część horror 3
  • leżą w
  • szczyty Punk
  • Lindener Dziewczyny
  • wolność umiera
  • Nigdy wiÄ™cej PEGIDA
  • No Future byÅ‚o wczoraj
  • Brak nominacje
  • Zadanie roadie nie jest tak proste jak mogÅ‚oby siÄ™ wydawać
  • Tim Buktu
  • PRZERWA
  • Die Blumen sind für sie Herr Polizist
  • Wiesz, co chcesz, abym razy można
  • Im Garten sind Mörder
  • GoÅ‚Ä™bie pochodzÄ…
  • OBOK

No review found! Insert a valid review ID.

Album Review: Rob Zombie – Elektryczny Warlock Kwas Witch Satanic Orgy Dozownik Celebration

Ze swoim nowym albumie „Elektryczny Warlock Kwas Witch Satanic Orgy Dozownik Celebration“ knüpft Rob Zombie an alte Stärken an. Rob Zombie byÅ‚ kiedyÅ› bardzo wysoko cenione, przynajmniej dla mnie, NIÅ» „Hellbilly Deluxe“ byÅ‚ wtedy w 1998 Po prostu Å›wietne. Wtedy mnie niestety nie ma album Schaffer more naprawdÄ™ odlewane przemysÅ‚owe dzikiego czaru. Z dala od jego MUZYKA on mógÅ‚ mnie jako reżysera zawsze WCIÄ„Å» wieder überzeugen, co prawdopodobnie oznaczaÅ‚o, Zawsze po jego twórczych afery. Pomimo zawarcia, dass seine Musik für mich etwas in die Belanglosigkeit abrutschte. Z „Elektryczny Warlock Kwas Witch Satanic Orgy Dozownik Celebration“ lub krótko „TEWAWSOCD“ ist er aber auch musikalisch wieder voll am Drücker und zeigt, co jego ruchy, wiÄ™c!

Album Review: Rob Zombie - Elektryczny Warlock Kwas Witch Satanic Orgy Dozownik Celebration

Każdy album od „Hellbilly Deluxe“ zawsze jeden lub drugi utwór zawieraÅ‚, byÅ‚ naprawdÄ™ dobry, aber an diese Zeiten oder gar an Alben von White Zombie vermochte der Meister leider nicht mehr anzuknüpfen. Z „TEWAWSOCD“ ale nie oczekiwano, denn damit zeigt Rob Zombie allen Ungläubigen den Stinkefinger und verpasst ihnen einen solchen Schlag, z którego nie odzyska tak szybko. „Ostatni z demonów Pokonany“ ist eine 90-sekündige Einleitung, jasno, was Zombie mit seinem Schaffen ausdrücken will. ciężkie gitary, ZakrÄ™cony, creepy Klänge und die hohe SZTUKA PrzemysÅ‚owej sÄ… trudne do wykonania i od razu jasne, Rob Zombie nie ma Å›cieżki jego OPUÅšCIĆ. KTÓREMU Przerażenie byÅ‚ czÅ‚owiekiem znanym nigdy nie stroniÅ‚ i co z drugim utworze „Satanic Cyjanek! The Killer On Rocks!“ ujawnione, Jest to horror w najlepszym tego sÅ‚owa znaczeniu. Tak zachowujÄ… piosenkÄ™ lubiÄ™ też zacząć, so drückend und morbide entwickelt er sich über seine Laufzeit hinweg. TA Saldo zwischen wirren Klängen, Zombies eindringlichem Gesang und brachial lärmenden Wänden fasziniert. W 2:58 Minuty kojarzy zombie też delikatne elementy z kapelusza, welche sich in den ansonsten so rüden Songs perfekt einbinden.

Album Review: Rob Zombie - Elektryczny Warlock Kwas Witch Satanic Orgy Dozownik Celebration

„The Life And Times Of A Teenage rock Boga“ Jednakże, tylko tarcza jest szok. Man fühlt sich beklemmt, bedroht und sieht dem Bösen geradezu ins Gesicht. pewne analogie Rammstein i ich hit album „tÄ™sknota“ nie powinny być oddalone od rÄ™ki, Plagiatsvorwürfe werden aber sicherlich nicht aufkommen. „Dobrze, Everybody’s Fucking In A U.F.O.war bereits als Vorabsingle zu hören und so skeptisch ich damals der Nummer gegenüber stand, jak teraz rozumiem tej piosenki. Er repräsentiert das Album meisterlich und im Gesamtkontext wirkt er als beste Wahl für eine Single. „Karawan z trumnÄ… wywraca odskoczeniem“ oznacza Interlude, welches Zeit zum Atmen lässt. Utwór instrumentalny wydaje siÄ™ niemal kruche w szeregach piosenek na tym albumie. JeÅ›li Zombie dostÄ™p gitarÄ™ akustycznÄ… i jest krucha, trzeba zadać pytanie, czy za Roughneck może trochÄ™ romantyczna zainfekowany. Z „Ohydnej Exhibtions dedykowanego Gore Whore“ zelebriert man die Freizügigkeit der Worte. Wer Nachhilfe benötigt, was anstössiges Vokabular betrifft, Można tutaj wolnÄ… godzinÄ™ podnieść i to wraz z organami Hammonda! „Leki na melancholiÄ™“ nastÄ™pnie przeniesiono z powrotem do przodu i pokazuje determinacjÄ™ jego pracy, „Get Your Boots On! Jest to Koniec Rock and rolla“ ma już charakter i StronÄ™ „Super-Doom-Hex-Gloom Part One“ jawi siÄ™ jako najbardziej kompaktowy PieÅ›ni Å‚Ä…czna 12 Åšledź mocny album. Ale Doom może zaimplementować Rob Zombie, NIBY „Wurdalak“ pokazy. Wo blanke Zerstörung und grenzenloses Chaos herrscht, da fühlt sich dieser Mann zuhause.

wideo Thumbnail
Rob Zombie - Dobrze, Pieprzony Everybody In A U.F.O. (Wyraźny) (Lyric wideo)

Druckvolle Gitarren treffen auf hämmernde Drums, Mickey Mouse passt gut zu gregorianischen Gesängen („Satanic Cyjanek“), Electronica-Einsätze beissen sich nicht mit Akustikgitarren, Moshpit na parkiecie i znowu poluzować lirycznych fragmentach burzÄ™ Rock On. Die bewusst erzeugten Höhen und Tiefen, die elektronischen Untermalungen und der überzeugende Kopf des Projekts machen das Album zu einem Meisterwerk, który może podjąć walkÄ™ do ostatniego bardzo udanym albumem bez problemów! „Elektryczny Warlock Kwas Witch Satanic Orgy Dozownik Celebration“ Jest to fascynujÄ…ca praca, welches Einblicke in das Hirn von Rob Zombie gewährt. Geniusz i szaleÅ„stwo idÄ… zwykle towarzyszy, heisst es so schön und dem kann man sich nach dieser kruden und schrägen musikalischen Irrfahrt nur anschliessen. Wo andere Bands und Musiker zum Ende eines Rillenträgers öfters an Qualität verlieren, MogÄ™ tylko powiedzieć,, że szczególnÄ… 2. Hälfte des Werkes teuflisch gut ist. album, welches zu den besten dieses Mannes gehört, jeÅ›li nie stanowiÄ…cych jego najlepsze prace.

Tracklista:

  1. Ostatni z demonów Pokonany
  2. Satanic Cyjanek! The Killer On Rocks!
  3. The Life And Times Of A Teenage rock Boga
  4. Dobrze, Everybody’s Fucking In A U.F.O.
  5. Karawan z trumnÄ… wywraca odskoczeniem
  6. Ohydnej wystawy dedykowanej Gore Whore
  7. Leki na melancholiÄ™
  8. W dobie konsekrowanego Wampir We All Get High
  9. Super-Doom-Hex-Gloom Part One
  10. W Pile Bone
  11. Get Your Boots On! To już koniec rock and roll
  12. Wurdalak
Album Review: Rob Zombie - Elektryczny Warlock Kwas Witch Satanic Orgy Dozownik Celebration
9 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność10
Czas8
umiejętności muzyczne9.5
PIEŚŃ9
Lyrics9
Substancja9
WYTWARZANIE9
Długowieczność8.5
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Stopniowe – Eon

Doom metalowców „Stopniowerocken seit fast einem Jahrzehnt die Bühnen dieser Welt. Das Trio aus dem schönen Basel in der SZWAJCARIA, ursprünglich als Stoner-Rock Band gegründet, przynosi po przerwie twórczej jej już czwarty album „Eon“ na rynku. WiÄ™c trzy muzycy zwrócili Å›rubÄ™ i dźwiÄ™k znany Doom odÅ›wieżyć trochÄ™. Logicznym rozwój, Psychedelic Doom, so nennt sich der Bandsound und prägt das neue Album.

Stopniowe - Eon

Przywóz z Bazylei „Stopniowe“ dokonaÅ‚ w trakcie swojej kariery z wielu wystÄ™pów na scenie ZagÅ‚ady jest to nazwa,. Durch unzählige Shows, z wystÄ™pów w „Naćpany Z podziemia“, „Z dymem“, KTÓREMU „Doom Shall Rise“-Festival sowie Supportslots mit Genregrössen wie Orange Goblin, Mastodont i Duch pole, Szwajcarzy byli w stanie powiedzieć, z przodu również na żywo, a ich MUZYKA einem breitgefächerten Publikum präsentieren. Einst als Stoner-Band gegründet, stać Stopniowe heutzutage für psychedelischen Doom, oÅ‚owiany, twarde i jeszcze Groovy, „Silnik Doom“ jak nazywajÄ… swojÄ… muzykÄ™. Nach diversen Vorgängerformationen entstanden „Stopniowe“ w obecnej formie w roku 2001. Sechs Jahre nach ihrem letzten Studioalbum veröffentlicht die Band nun das neue und vierte Werk. Siedem utworów z gÅ‚Ä™bokim strojonych gitar, powolne rytmy i subtelnie groźny wokale byÅ‚y 2014 Chris Sigdell, Marko Lehtinen i Michael Greilinger (Gastmusiker jestem Bass) bei Hel Dokumentacja zawarte w Bazylei, mieszane przez Richarda Whittaker w Londynie i opanowane przez Grega Chandler w Birmingham.

Stopniowe - Eon

Z „Seed of Misery“ und eingängigem Riff eröffnen die Jungs das Album. TÅ‚uszcz Doomer, der unverzüglich die richtige Stimmung herbeidröhnt und unmissverständlich zeigt, wo der schwere „Hammer of Doom“ hängt. Powolne i wokalu sounddienlichem, überzeugt das solide Material, wiÄ™c można mówić bez wahania udanego debiutu, RÓWNIEÅ», kiedy kompozycja ma trochÄ™ rozwlekÅ‚y. Piosenka pasuje na zasadzie, was man auf dem Rest des Albums zu hören bekommt. JeÅ›li przyjdziesz w trzecim torze „Wieczny Sen“ do, wundert man sich bei der Hälfte des Songs unweigerlich, dlaczego tor jest ciszej. Włóż Ten stylistyczny urzÄ…dzenie, które etapowe, aby odÅ›wieżyć piosenki, können manchmal etwas irritieren, doch wenn man sich darauf einlässt, to jest dość orzeźwiajÄ…cy. UderzajÄ…co, że oprócz zakorzenione w elementy Doom, die wirklich überall zu hören sind, ein gehöriger Anteil an Space Rock-Einflüssen verarbeitet wurde.

Z „Do studni grawitacyjnej“ NastÄ™pnie caÅ‚a trójka idzie do cholernie gÅ‚Ä™boko Å›wiatów Funeral Doom. TÅ‚oczenie można nie zejść do katakumb Doom Metal, bez zaÅ‚ożonych celów siebie stracić z oczu. Teraz to nie znaczy negatywnie, Przeciwnie, ten opis ma na celu czysty dźwiÄ™k, Stopniowo dość pojąć, że granice. Poniższe piosenki sÄ… ponadczasowe piosenki Doom, die wie schon erwähnt, WCIÄ„Å» wieder und wieder mit spacig psychedelischen Einflüsse aufwarten. Leider tritt hier mit der Zeit die gefürchtete Zeitlupenkrankheit auf, których jeden z niewielkÄ… iloÅ›ciÄ… inwencji i uzyskanÄ… zmianÄ™, besser in den richtigen Blickwinkel hätte rücken können. Atavismus bezeichnet eine Rückentwicklung in der Evolution und nichts könnte hier passender sein, ponieważ ochroniarz „Atawistyczne“ wydaje siÄ™ być prowadzony przez Stoner-przeszÅ‚oÅ›ci zespoÅ‚u. Jednym z najbardziej innowacyjnych utworów na pÅ‚ycie, doch gemäss Booklet der einzige Song, z nie- „Stopniowe“ Sam zostaÅ‚ napisany.

Phased Logo

„Eon“ to Doom albumu, das sich mehr als nur einmal hören lassen kann und soundtechnisch gewünscht brachial ausgefallen ist. Doom speÅ‚nia Psychedelic! PrÄ™dkość w Doom Metal na pewno jest tak dobry, jak nie istnieje i tak ustawić „Stopniowe“ ihren schleppenden Marsch durch endzeitliche Psychedelic-Wälder fort, z bezdennej gitar i rytmicznych ustaleÅ„. Co trio czegoÅ› brakuje, to kopniÄ™cie, że pewne coÅ›, które nie powinny być pominiÄ™te w osadach i Doom. Dla przewidywalne sÄ… utwory i jakoÅ› nie jest brak „Dreszczowiec“, der irgendwann zum Höhepunkt kommt und Lust auf mehr macht. Siedem Utwory, die letztendlich über enorm viel Potenzial verfügen, ale niestety nie w peÅ‚ni smakować. „Stopniowe“ umieÅ›cić poprzeczkÄ™ wysoko, ale biorÄ…c pod uwagÄ™ Gatunek gigantów Å‚atwe, ani zbyt maÅ‚o wysokie, nie wszystko w nim! I jeszcze, „Eon“ Jest to dobry album! Kto Psychedelic Doom podoba, odkryjÄ… wiele elementów fragmenty iw koÅ„cu powiesić zadowolony silnika Doom twarz. Kciuki w górÄ™!

Tracklista

  1. Seed Misery
  2. Palenie Paradigm
  3. Wieczny Sen
  4. Do studni grawitacyjnej
  5. (Powrót z) Syn Słońca
  6. Wyryte
  7. Atawistyczne
Album Review: Stopniowe - Eon
7.9 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność8
Czas6
umiejętności muzyczne9
PIEŚŃ8.5
Lyrics8
Substancja8
WYTWARZANIE8.5
Długowieczność7
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: W Backstabbers – High Speed Rock’n’Roll

FiÅ„skie punkowców „W Backstabbers“ Niedawno wydali EP „High Speed Rock’n’Rollveröffentlicht und darauf gehts ab wie Schmitz Katze. Kto zespoÅ‚y takie jak Ramones, Peter Pan speedrock, W Hellacopters, Chrome Division, W Wytryski, AC/DC und Motörhead steht, zdecydowanie powinien rozważyć tÄ™ EP czysto. ChÅ‚opaki z „W Backstabbers“ pozostawić na tej EP wybuchowej zabawy i pokazujÄ… nam,, że sÄ… naprawdÄ™ dobre potomstwo, nawet gdy Punk Rock!

W Backstabbers - Szybki Rock'n'Roll

„W Backstabbers“ byli 2013 im Herzen von Lappland in Finnland gegründet und besteht aus den Jesperi Mommo (Gitara / wokal), Aleksi dwubarwna (drums) und Scrooge Tapio (bas). Ihr Sound orientiert sich an den frühen 80er Jahren und Grössen wie Peter Pan Speedrock, Ramones, Clash A Metal-Bands wie Motörhead oder AC/DC und geht ab wie ein Zäpfchen! Die Jungs erheben mit ihrem Sound keinen Anspruch auf Originalität, ale ruch, BiorÄ…c pod uwagÄ™ jak mÅ‚ody zespół, z wielkÄ… pompÄ… w celu, zdobyć tron ​​punk rocka.

wideo Thumbnail
W Backstabbers - Thundertrain

Trio byÅ‚o 2 EPs und eine Single veröffentlicht und in den letzten zwei Jahren über 50 KoncertowaÅ‚ w Finlandii. Im wrzeÅ›nia 2015 zespół przeniósÅ‚ siÄ™ z rozlegÅ‚ych ziemiach Laponii, specjalnie z Rovaniemi do Helsinek, stolica Finlandii, um die Dinge besser ins rollen bringen zu können. I dlatego, że sÄ… na dobrej drodze, denn die vorliegende EP überzeugt von A bis Z.

W Backstabbers - Pasmo

Diese grossartige EP enthält vier energiegelande Tracks mit starkem, szorstki wokal, unterstützt durch druckvolle Basslines, twarde bÄ™bny i gitarowe riffy, aby po prostu ogromny zabawy. Nie wymaga old school punk rocka swojej konkurencji obawiać. Hier wird man am Schopf gepackt und so richtig durchgeschüttelt, da beginnen die Füsse automatisch zu zucken.

wideo Thumbnail
W Backstabbers - To Town

Beim Hören von dieser EP nimmt der jugendliche Fan unvermeidlich die Luftgitarre in die Hand und rockt vor seinen heimischen Speakern ordentlich ab, während der etwas ältere Hörer sich nicht von seinem Sessel weg bewegen kann, weil dieser sofort vom imaginären Drumkit eingekesselt wurde. Pompa Hart koÅ„czy Bass, drums, PoÅ›cig gitara przodu i praca, die gnadenlos abgeht und einem so richtig ins Gehör rauscht. Die EP ist voll von fetten Gitarren Riffs und Dirty Rock’n’Roll im Up Tempo.

W Backstabbers - Pasmo

„W Backstabbers“ KlepiÄ…c nas „High Speed Rock’n’Roll“ gÅ‚oÅ›no, gewalttätiges, brachiales, schnelles und unterhaltsames Stück MUZYKA wokół uszu. Einfach klasse was das Trio für einen Dampf mit ihren Musikinstrumenten ablassen kann. Dowodzi to po raz kolejny wiÄ™cej, dass man nicht mehr als drei Akteure benötigt, W celu zapewnienia dobrego pÅ‚ytÄ™ na nogach. Hier spürt man regelrecht die Spielfreude und der Sound ist heiss, GŁOS, brudny, schwitzig und die vier Tracks blasen die eingetrockneten Gehörgänge jedes Punkrockers frei.

W Backstabbers - Szybki Rock'n'Roll

Tracklista:

  1. Ain’t Going Home
  2. Thundertrain
  3. Strzemienne
  4. To Town
Album Review: W Backstabbers - Szybki Rock'n'Roll
8.5 Łączny
10 Oceń to (1 głosowanie)
oryginalność8
Czas9
umiejętności muzyczne9
PIEŚŃ9
Lyrics9
Substancja8
WYTWARZANIE8
Długowieczność8
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Nýr Gata – Serafin

Na „Serafin“ handelt es sich laut der Bibel um eine höhere Engelsrasse. Als Serafin, das Wort bedeutet im Hebräischen „PÅ‚onÄ…cy“, być ognisty, sechsflügelige Engel, oscylować wokół tronu Boga i nieustannie „BŁOGI, BŁOGI, BŁOGI“ wezwanie, wyznaczony. Naraz „Serafin“ auch der Titel des Ende August erschienenen Debüt des deutschen Black/Death Metal-Duos „Nýr Gata„, skÅ‚adajÄ…cy siÄ™ z Sarghas i Nordmann, która notabene nadal razem w Nelandhir, Immorior i Yarr sÄ… aktywne. „Nýr Gata“ kroczenie nowe drogi nie, Ale to, co mamy tutaj, jest album, das viele Gruppen in diesem Genre nur allzu gerne selbst hinkriegen würden. Nie idealny album, ale sam jest zalecane ze wzglÄ™du na jego bogactwo różnych samym!

Nýr Gata - Serafin

W niniejszej pracy „Nýr Gata“ Czy jest to concept album. Serafin oskarża, das die Menschen trotz ihrer niederen Triebe und selbstsüchtigen Handeln nach Ende ihres Lebens im Himmelreich über seines Gleichen gestellt werden. Gott schickt ihn darauf in die Hölle um das „Ludzkość“ , aby zobaczyć, doÅ›wiadczać i uczyć siÄ™. Von Anfang an wird man Teil der Geschichte von Seraphim und dessen Schritte verlaufen vom ersten bis zum letzten Kapitel nach und nach in Richtung der absoluten Finsternis und Verzweiflung, kierujÄ…c siÄ™ bólu i nienawiÅ›ci. The Band „Nýr Gata“ skÅ‚ada Sarghas, co konkretnie przyczynia teksty i wokale i kaukaskiej, idealne w programowaniu, Mix und Mastering auskennt und beide sind zu gleichen Teilen für Instrumente und Komposition verantwortlich.

Nýr Gata - Pasmo

Das Album enthält neun Lieder mit einer Gesamtspielzeit von rund 38 Protokół. Das Cover des Debütalbums ist expressionistisch in schwarz-weiss gehalten und bringt bedrückende, zÅ‚owieszcze zdjÄ™cia z nim, die bestens zur Grundatmosphäre des Albums passen. Teksty zostaÅ‚y napisane przez niemieckie i umieÅ›cić Sarghas przez niego. W zależnoÅ›ci od sekcji i pozycji bohaterów zmieniać gÅ‚os i piosenki można znaleźć tylko sÅ‚owa pochwaÅ‚y, bo to wszystko jest po prostu doskonaÅ‚y w Lyrics zanurzać. W tym celu, ale już wymaga pewnej uwagi, a szczególnie o czasie, niech akt do caÅ‚ego albumu bÄ™dzie. JeÅ›li nie przyniesie zarówno, poÅ›wiÄ™ca siÄ™ równać lepiej coÅ› innego.

wideo Thumbnail
Nýr Gata - In Flames deszczu

DźwiÄ™k jest konsekwentnie dobre i instrumenty wÅ‚aÅ›ciwie mieszane. Muzycznie pÅ‚yta jest oparta na uderzeÅ„ hutniczych i melodyjnych riffów, die zusammen mit den Vocals auch auf ein Folk Metal-Album gepasst hätten. Wie erwähnt wechselt der Sänger stimmlich oft zwischen Screams und Growls und vor allem in den Refrains kommt häufig auch Klargesang zum Einsatz. Chociaż utwory majÄ… najbardziej znaczÄ…cy czas gry, wird man nicht müde sie WCIÄ„Å» wieder von neuem anzuhören, ponieważ zawsze odkryć coÅ› nowego, który wczeÅ›niej nie zauważyÅ‚. Nie ma czasu, coÅ› takiego jak monotonii czy nawet nudy. Instrumentalne dzieÅ‚o dwóch mężczyzn pasuje absolutnie Å›wietny na temat albumu. NA „Serafin“ wird dem Hörer einiges geboten, z wÅ›ciekli, FIES schreddernd, melodischen Höhen bis zu ruhigen Zwischenmelodien ist alles mit dabei.

Nýr Gata - Logo

Dlatego istnieje wiele różnych oferowanych, durch Variationen der Geschwindigkeit und der Härte der MUZYKA, sowie dem Einsatz von Keyboards entsteht ein vielfältiges Klangspektrum, te epickie melodie („ZÅ‚apany w wiecznoÅ›ci“) über leicht progressive Songs („W NiewÅ‚aÅ›ciwy wolnoÅ›ci“) na agresywne rozbiórki („Syn nienawiÅ›ci“) na tyle. Ale perkusja w „W NiewÅ‚aÅ›ciwy wolnoÅ›ci“ fegt einem die Käfer aus der Stube und absolut grossartig und ein Anspieltipp meinereiner ist der Song „Acheron“, denn dieser haut einem glatt die Rübe weg!

wideo Thumbnail
Nýr Gata - Acheron [Music Video]

„Serafin“ büsst auch nach mehreren Durchläufen nichts an Intensität oder Atmosphäre ein. Kein Titel klingt wie ein anderer und der Silberling ist ein sehr ordentliches Debüt, dass man sich durchaus öfter anhören kann, przychodzi bez nudy. Wystarczy, aby teksty „Nýr Gata“ mówić przyjść do, man sollte sich wirklich Zeit für diese nehmen, dla odkÄ…d przyszedÅ‚ do terminów uszu, Nie wiedziaÅ‚em, że aż do teraz. MówiÅ‚o siÄ™, spojrzeć w górÄ™, można również dowiedzieć siÄ™ coÅ› na górze. CzÅ‚owiek merkt, że nie byÅ‚o po prostu beztrosko hingerotzt z tego albumu coÅ›, ale duży nacisk kÅ‚adzie siÄ™ na szczegółach. „Serafin“ ist ein rundum gelungenes Black/Death Metal Album und wäre der Weg durch die Hölle musikalisch unterlegt, so hält man mit „Serafin“ den Soundtrack dazu in Händen.

Tracklista:

  1. Złapany w wieczności
  2. Dół od światła
  3. W świecie pustki
  4. Marter
  5. In Flames deszczu
  6. Cherubini
  7. Acheron
  8. W Niewłaściwy wolności
  9. Syn nienawiści

No review found! Insert a valid review ID.

Album Review: M.H.X’s Chronicles – Infinite Ocean

M.H.X’s Chronicles sind ein Quartett aus São Paulo, das in diesem Jahr sein Debütalbum „NieskoÅ„czony ocean“ opublikowany. Brzmienie zespoÅ‚u można okreÅ›lić jako epicki zaprojektowany Melodic Death Metal OPISAĆ. Lirycznie i muzycznie, to wiele o PODRÓŻOWAĆ und Sehnsüchte. Das Album hat eine ganz besonders intensive Atmosphäre mit Samples von Meeresrauschen, krótkie eleganckie pasaże smyczkowe, verträumten Pianomelodien, progresywne fragmenty klawiatury, technisch geprägten und doch kraftvollen Riffs, figlarny sekcje rytmiczne, potężne czyste wokale i pomruki uwolnione. Oba postÄ™powe wyrafinowani i fani gatunku bÄ™dÄ… odzyskiwać swoje pieniÄ…dze.

M.H.X’s Chronicles – Infinite Ocean

São Paulo ist ein guter Nährboden für den Metal, über all die Jahre haben es im Underground viele Bands aus diesem brasilianischen Landstrich geschafft im Metaluniversum Fuss zu fassen. Wiele z nich zniknÄ…Å‚, jetzt steht mit dem Bandnamen M.H.X’s Chronicles eine Band in den Startlöchern, których Melodic Death Metal majÄ… naprawdÄ™ dobry nastrój! Kwartet skÅ‚adajÄ…cy siÄ™ z H Murillo. Xavier (Wokal & Gitara), Raphael Carvalho (drums), Michel Oliveira (Gitara) Wallace Ribeiro (bas) ma technicznie dobry nastrój, dość harmonijne, Skandynawskie korzenie, mit urtypischen Brasil Groove orientierten Thrash Allüren zu paaren. Do tej pory byÅ‚em nazwie „M.H.X’s Chronicles“ naprawdÄ™ nie zacząć, co, Ponieważ to death metalowcy melodyczne brazylijscy nie tylko przyniósÅ‚ EP, które udaÅ‚o mi siÄ™ znaleźć w najlepszej woli nikÄ…d. So ist das Debüt „Infinite Ocean“ somit die Feuertaufe und dies wird wohl auch bei anderen Metalfanatikern nicht anders sein.

wideo Thumbnail
M.H.X's Chronicles - W drodze do domu (Lyric wideo)

Riffy, Strophen und Refrains klingen wie erwähnt sehr nordisch um nicht zu sagen finnisch und sind eigentlich so ja nichts spezielles, ale ze wzglÄ™du na Å›wieżość i Groove rosnÄ…ce chÅ‚opaki przygotowali mieszaniny, z których z pewnoÅ›ciÄ… stworzyć ogromny huragan. „Dark Tranquillity“, „In Flamesund Konsorten dürften als Reisbrettmuster hier Pate gestanden haben. Po raz kolejny, że brzmi rozsÄ…dne imitacjÄ™, teraz nie bardzo, denn die Eigenständigkeit mit der man hier vortrefflich punkten kann steht für das Endergebnis, które zostaÅ‚y wyczarowane tutaj Brazylijczycy. Ciemna melodia i pomieszać WCIÄ„Å» ponownie aufbauschende Groove flair sÄ… po prostu nie wyglÄ…dajÄ…ce rÄ™cznie Szczegóły, która zatacza chÅ‚opców do przodu. Intensive Brutalitäten und einen guten Griff in die Melodic Kiste sind von der Technik sehr annehmlich, wenn gleich man in Zukunft deutlich mehr Eigenständigkeit ins Geschehen bringen muss. Für ein Debüt haut das durchaus vom Hocker, aber in diesem harten Business und für das weitere Fortbestehen braucht es dann etwas mehr.

M.H.X's Chronicles Band

W sumie jest tu „M.H.X’s Chronicles“ death metalowcy dobre Melodic, z mieszanki pikantny i powinny mieć swój czas w caÅ‚ym albumie, aby korzystać w peÅ‚ni zanurzyć zamówienie. Którzy naprawdÄ™ nie majÄ… czasu i wypoczynku dla, Polecam jako Anspieltipps zwÅ‚aszcza piosenki „w Koniec“, „Larum“ A „A Winter Piosenka“. Für den weiteren Fortgang braucht es dann sicherlich noch etwas mehr Eigendynamik, To musi być rozszerzona Å‚atwiej, dann stehen den Jungs aus São Paulo Türen und Toren offen. Fani takich zespołów jak „Soilwork“, „Axegressor“, „Koszmar“, „In Flames“, „Dark Tranquillity“ und allem Artverwandten können hier nicht falsch liegen und insgesamt klingt „NieskoÅ„czony ocean“ Bardzo zabawne.

wideo Thumbnail
02 - Podbój oceanów - M.H.X's Chronicles (Nieskończony ocean)

Tracklista:

  1. Overture of the Seas
  2. Podbój oceanów
  3. Zamki na piasku
  4. W drodze do domu
  5. Na końcu
  6. Larum
  7. Morze
  8. Zdumiewający Łaska
  9. A Winter Piosenka
  10. Księżyc i morze

No review found! Insert a valid review ID.

Album Review: Dziecko Cezara – MiÅ‚ość w czerni

Debiutancki album „MiÅ‚ość w czerni“ Von „Dziecko Cezara“ obraca się z jego nisko nastrojone gitary i ciemny czas tam melodii, JAKO Gotycki Skała miała swój rozkwit. Może nie caÅ‚kiem w to uwierzyć, że ten zespół w dużej mierze pochodzi z Niemiec. W stylu goth rock /Metal z elementami ciemnego metalu gatunku. Wpływy takich zespołów jak „Siostra MiÅ‚osierdzia“, „Tiamat“, „Paradise Lost“, ale także niemieckie ikony Goth metali, takie jak „Darkseed“ ALBO „Krzyk ciszy“ sÄ… niezaprzeczalne. NA „MiÅ‚ość w czerni“ przyjmuje Daniel Mitchell Vovals i leży raczej w alternatywa dla prawego Dark Sector, ale pasuje. Każdy, kto słyszał w czasie pod koniec lat 90. Wczesne 00s Gothic Metal / rock, bÄ™dzie miaÅ‚ na tej pÅ‚ycie Jego radość.

Dziecko Cezara - Miłość w czerni

TA Dzieci Caesar słuchać imię André Marcussen (Rhythm Guitar), Christopher F.. Kasjerzy (bas & Gitara prowadzÄ…ca) Dino Cadavian (drums), do śpiewania Daniel Mitchell pokazuje na USA. Metalowy zespół „JesieÅ„ Oczy“ ODPOWIEDZIALNY, nie jest zÅ‚y chwyt, jest tutaj udaÅ‚o, dlatego, że dobrze pasuje do gatunku vocal – a jednak jest nieco dziwne. Gothic rock band spotyka się z bardzo ponurym pasji i podobne do swoich modelach piosenek przeznaczony jest ciemny i ponury. Z jednej strony jest to teksty, akt ciemnych tematów - wielka fascynacja wszystko Morbid, Åšmierć lub pustka nie jest zaprzeczeniem. Z drugiej strony, mamy realizacjÄ™ tych tekstów i nastrojów w MUZYKA. Oznacza to w efekcie, wielu niesamowicie pięknych melodii, czasem bardzo powoli i wsparcie, ponownie podkreślił bardzo mocno z basem i rafy. Smutna gitara wycie ołów nadaje ton. Klawiatura- Programowanie, a także nie przegap i sÄ… mroczne twórcy nastroju, ile potrzeba. Harmonijne chórki i wstawki chóralne dopełniają utwory często się ładnie.

wideo Thumbnail
Dziecko Cezara - Miłość w czerni

Efekty dźwiÄ™kowe, że gra podczas słuchania dezerter otwieracz, Może być również trąby Apokalipsy być. Właściwie dotyczy to w barach otwarcia tylko piękny, gry ponury klawiatury, że należy przygotować siÄ™ do Å›ciany peÅ‚ne punchy Gothic Rock. Zgodnie z brzmień organowych i ciemnych sferycznych Klawiatury, zespół gra ciekawe i bezkompromisowe Gothic Metal. Nawet głos frontmana Daniel Mitchell zapewnia dreszcz iz ponury, zÅ‚y gitary, stormy Bębny, mistyczne klawiatury i mocne basy jest idealnym Gothic Pokaż. „Dezerter“ MIEĆ „Dziecko Cezara“ z dużo MIŁOŚĆ zbudowany na szczegóły i jeszcze prostej struktury. Kto teraz jest przekonany,, gdyby byÅ‚o w gotyckich rocka do jednego z tych nieskoÅ„czenie skopiowanych Gothics Cliche, myli. W czarnej scenie, W WCIÄ„Å» znów ta sama zawiesina jest tysiąckrotnie nachgekocht i ogrzewa, wreszcie świeży powiew w pochmurny dzień jesieni i pokazy, że istnieje inny sposób!

Dziecko Cezara paśmie

Wpis do „Red Sun“ prowadzone melancholijna harmonia. Pierwszy akustycznie, piosenka okazuje szybko bÄ™bnów Å›rednim tempie i przyspiesza. Å»e pewne coÅ› dać tutaj proste, Klawiatury sferyczna, all jeszcze bardziej magiczne, sprawiają przygnębiające. Tutaj Axe Man Christopher odgrywa genialny solówkę. Refren jest realizowany wspaniałe i spala się w pamięci. Tor w Å›rednim tempie z pewnoÅ›ciÄ… jest mocne, geniales Gothic Metal Gewitter, że jego energia w peÅ‚ni wdrożony w gÅ‚oÅ›ny grzmot i rachunek jest zdecydowanie na. Otwórzcie bramy genialnego gothic metalu „Dziecko Cezara“ zatytuÅ‚owanych „Gates“. Jak poprzednio, nie ma tu piosenek Kost midtempo z ponurych Klawiatury, Gitary i Basy, punchier nie może być. Może to być również mniej wiÄ™cej, W ten sposób okazaÅ‚o, ponieważ powstrzymać na pianinie elektrycznym pewno jeszcze dopracować. Pod koniec, w tej wspaniaÅ‚ej Gruftiemetalhymne jest też kolejny obowiÄ…zkowy solo, tym razem w towarzystwie fortepianu. Jedno jest pewne, „Dziecko Cezara“ rozumiem, melodyczny, Napisz przebojowy refreny do, czÄ™sto majÄ… chwytliwe.

wideo Thumbnail
Dziecko Cezara - Red Sun

„Nero“ jest bardzo melodyjna gitara w jego oÅ‚owiu. Gitary rytm i linie basu, ale zachowali stosunkowo proste. Absolutnie warto słuchu, ale to chyba piosenka, ponieważ skippt wiÄ™cej razy. Ponieważ aktywa wspierany przez muzyka fortepianowa gitarowych solówek naprawdę nie pomaga. Gra klawiatura może być w kilku pierwszych sekundach „Niech żyje noc“ sÄ… stoiska wÅ‚osy. To brzmi jak czysta Przerażenie a melodia jest prosta niesamowicie piękne. Ta melodia stanowi również element prowadzący w refrenie. Bas i gitara(n) ponownie starkbrüstig niespokojny kierunek skierowany. „Utracone Sacrifice“ Liście ludzie słuchaczy myśleć o filmie wojennym, BÄ™bny Marching, Brzmi jak starego radia ... wiesz co mam na myśli, przed dźwiÄ™kiem stereo oraz z peÅ‚nym peÅ‚nÄ… mocÄ… od. Bęben brzmi początkowo pozostają takie same, aż znowu idzie stężonym energetycznego rocka gotyckiego. Lirycznie, wiąże siÄ™ to hipokryzjÄ™ chrzeÅ›cijaÅ„stwa, lub sam koÅ›ciół. Silny piosenka, kolejny udowadnia swoją siłę zwłaszcza w refrenie tutaj. On Speed, jest muzyka „Dziecko Cezara“ na pewno nie przeznaczone, choć tu i tam, tutaj sÄ… kontrabas jest używany: Piosenki są prawie w całości w średnim tempie. Ale prÄ™dkość jest coÅ›, byÅ‚o „Dziecko Cezara“ Również nie jest konieczne. Zespół gra wyobraźni Goth i ich wokalista przeniósł się z jego głosu słuchacza w jego czar.

Dziecko Cezara

NA „PaÅ„stwo“ tam ponownie melodyjne gitary oÅ‚owiu, ponieważ nie może być bardziej melancholijna. CaÅ‚y zespół miesza ponownie najlepszy w dość Rockbaren piosenki razem. String brzmi po powrocie „W sercu“ z powrotem, miÄ™kkie przylgnąć na gry na fortepianie. Dotyczy to symfoniczny, magiczne piękno dzikości i oczywiście znowu, jak należy to: piękny ponury! Ponownie, caÅ‚a sprawa jest ponownie w prawo. 3-bujane akordy gitarowe riffy, ale może być nieco bardziej zróżnicowane tutaj. Jednakże ten przeciwdziaÅ‚a natychmiast, zmienia siÄ™ z czasem i znów rozbrzmiewajÄ… najlepszÄ… gitarÄ™ solo moszczu. jak zawsze, tylna część utworu, szybko, ale po tej krótkiej podróży, Powrót do umiarkowanej, Ciemne ścieżki powraca, przed uciszyÅ‚. TytuÅ‚owy utwór „MiÅ‚ość w czerni“ przychodzi następny w serii, a tu przychodzi skoncentrowaną siłę „Dziecko Cezara“ na polach i w uszach słuchacza. Koncentruje siÄ™ na tej piosence bardziej na przebojowy wokal, i muzyków grajÄ…cych na swoich instrumentach okreÅ›lona w jego czystoÅ›ci i tak też wyniki „MiÅ‚ość w czerni“ w peÅ‚ni. „Åšwiaty Bez Skies“ to ostatni utwór z albumu i oferuje piękne melodie fortepianowe, na poczÄ…tku iw Å›rodku, tworząc potężny elementu. Klawiatury są wynikające z gitarami i efektowne basy i wokalistka Gesamtkunstwerk.

Dziecko Cezara

Dziecko Oczywiście Cezar nie wymyślać koła, ale robią swoje rzeczy na debiutancki album po prostu bardzo dobre i rock mieszkać bardzo ziemisty i brudne. Większość utworów jest bardzo chwytliwa i nie będą się nudzić, nawet po wielokrotnym słuchaniu. DWA, Chociaż trzy mniej dobre utwory uczÄ™szczajÄ…, ale ten ma głównie. W każdym razie, jestem zaskoczony „MiÅ‚ość w czerni“, co czasach, gdzie stosunkowo niewiele dobrych albumów w obszarze Gothic Metal pojawiajÄ…, a zestawy znaków grube wykrzykniki. Pewnie czasami riffy i uzgodnienia sÄ… stosunkowo proste i melodyjne części, jest „Dziecko Cezara“ CzÄ™sto w pieÅ›ni, oraz w klawiaturach i okazjonalnych gitarze w zespole, a jednocześnie zapewnia dookoła ciemno wolno spooktacular Goth Metal z Niemiec. Fani Sióstr lub Tiammat należy słuchać, bo tutaj można usłyszeć wyraźnie do stylu lat 90-tych i tam znaleźć coś, byÅ‚ czÅ‚owiekiem ev. ma piękne długie nie należy już w ten sposób. WiÄ™cej o tym, W każdym razie, mam przyjemność, także po raz kolejny usłyszeć starsze dyski…

Tracklista:

  1. Dezerter
  2. Red Sun
  3. Gates
  4. Nero
  5. Niech żyje noc
  6. Utracone Sacrifice
  7. Państwo
  8. W sercu
  9. Miłość w czerni
  10. Bez Skies
Album Review: Dziecko Cezara - Miłość w czerni
8.1 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność8.5
Czas8
umiejętności muzyczne8.5
PIEŚŃ8.5
Lyrics8.5
Substancja8
WYTWARZANIE7.5
Długowieczność7.5
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Inny – Fear Itself

Inny“ nie stosuje siÄ™ bez powodu, jako jeden z najbardziej popularnych zespołów z Przerażenie-Punks in Europa. Mieszanka Punk, Horror i Goth to fani hard MUZYKA Tak, ponieważ Misfits lub Danzig w uszach. do miksowania muzyki punk z dźwiękami innych podgatunków iz (Horror-)Do dekoracji Obraz jest pÅ‚aski razy w sobie nie jest zÅ‚y przepis. Konkurs jest podobnie działających „Inny“ Rzadko wysokie zaliczki i jeszcze trzeba trzeźwo zauważył: Do wielkiej kariery to wystarczyło „Inny“ jeszcze. Po ostatniej pÅ‚ycie i wycofania niektórych czÅ‚onków zespoÅ‚u, jest nadal życia w starym trupem. W serii horrorów w szóstej części jest zwykle przebicia lub będzie musiała na nowo. Ale kino ma pÅ‚yty.

Inny - Fear Itself

Mniej niż trzy lata minęły od czasu publikacji ostatniego „Inny“ Albumy „DiabÅ‚y wiesz“ udaÅ‚ siÄ™ do kraju. Czas, w którym karuzela obsada odwróciÅ‚ siÄ™ tak gwaÅ‚townie,, że zespół na chwilę prawie całkowicie piosenkarza Roda Usher i perkusistą Dr. Caligari Bestand. Ale z Patem Laveau (GITARA), Ben Crowe (GITARA) i Aaron Torn (bas) jedna znalazła odpowiednią wymianę a nawet wzrosła z kwartetu do kwintetu. W tej linii, grupa wydała teraz z „Fear Itself“ ich szósty album. Ale mimo okupacji zmienić naprawdę duże niespodzianki zawarte w niniejszym dokumencie pozostają 14 Utwory z. słyszałeś, Teraz, że dwaj gitarzyÅ›ci sÄ… na poczÄ…tku, ale poza tym znajdujÄ… siÄ™ „Inny“ pozostaÅ‚ wierny. Å»oÅ‚nierze z NRW zostaÅ‚ teraz 2002 drogowego i pomimo stale zmieniających się muzyków, szczególnie basista, nie poniósÅ‚ swojÄ… muzykÄ™.

Inny - Pasmo

Zespół Cologne horror punk jest integralną częścią niemieckiej sceny, ale zalecana w „Inny“ nie biorą zbyt dosłownie słowo punk, bo dźwiÄ™k jest stylistycznie bardziej na Metal zorientowane. WiÄ™c na „Fear Itself“, że ponownie Waldemar Sorychta (Grip Inc., Tiamat, Moonspell) wytworzono, już „DiabÅ‚y wiesz“ Reżyseria i „New Blood“ (2010) ostateczny mix dźwiÄ™ku zaprojektowane. Poleganie na nowym albumie „Inny“ ponownie na szerokiej podstawie różnych elementów stylu. Co do wytwórni, jak w piÅ›mie Promo „tradycyjny metalowy otwieracz“ jest wyznaczony „Nigdy wiÄ™cej“. I wÅ‚aÅ›nie ta piosenka sprawia, że ​​jest jasne,, jakie trudnoÅ›ci „Inny“ bÄ™dzie miaÅ‚ Durchschnittsfan dobrze, Bo ta piosenka jest tak przede wszystkim „Niemiecki Punk“ zrozumieć, nie ma nic wspólnego z resztÄ… pÅ‚yty. Mi osobiście przeszkadza bogactwo muzyczne odmiany nie, Krytycy mogą zachować tę szeroką gamę elementów stylu, ale za brak orientacji.

wideo Thumbnail
Inny - Dreaming Of The Devil (Official Video)

Wytwórnia widzi, na przykÅ‚ad, elementy „Thin Lizzy“, „Iron Maiden“, ale także „Cult“ A „Danzig“. A potem po prostu byÅ‚ punk i moim zdaniem to strzaÅ‚ „Visiom Bleak“, co jest prawdopodobnie ze względu na orientację ciemnego obiektu. W sumie nie jest źle, ale może trochę nietypowe i nieprzewidywalne. Zaraz po intro blares zaadresowany „Nigdy wiÄ™cej“ z gÅ‚oÅ›ników, w którym po raz pierwszy Venturing Kolonia umysłu, otwieracz do przedstawienia w języku niemieckim. Tuż po „Bezbożny-Häme“, jej piosenki „Wieczność“ poniósÅ‚ ostatni rekord, To byÅ‚ odważny krok. „Inny“ podać tutaj prawdziwy punk utwór, oba wentylatory „Toten Hosen“ oraz „böhse onkelz“ bÄ™dzie Å›wiÄ™tować. WÅ›ciekÅ‚ość 80. przenika z linii, przejawia się w riffami gitar i wściekłych uderzeń bębnów. Wielkie kino na poczÄ…tku.

Inny - Logo

Potem zaczyna siÄ™ zejÅ›cie do ciemnych Å›wiatów. „Krwiopijca“ jest jednym z najbardziej wyrazistych piosenek. Zainspirowany 12 Claudia roku Anne Rice „Wywiad z Wampir“ odtwarzanie utworu z faktem,, które nie nieÅ›miertelność WCIÄ„Å» Pożądane jest. Aby pozostać zawsze dwanaście? Jest on podobny do następującego „Czarne Å»agle Przeciwko Midnight Sky“ A „Dreaming Of The Devil“ W. PRZY „Czarne Å»agle Przeciwko Midnight Sky“ przekonać melodie gitarowe, ale ja naprawdę nie mogę abgewinnen coś podobnego i refren śpiewa Usher tylko umiarkowanie. Być może schemat, po części są napisane, zbyt przewidywalne, lub brakowaÅ‚o bardzo duże, genialny pomysł. Chór z „Dreaming Of The Devil“ czyli to „Dreaming, Dreaming Of The Devil / Wiesz, że to będzie dobrze“, co wydaje jakoÅ› poÅ‚owiczne. Samo w sobie ładny numer up-tempo, który będzie dobrze wyglądać na parkiecie.

the-other-band-02

„Lalka Wyspa – Island of the Dolls“ I znaleźć bardzo ciekawe, ponieważ „Island of the Dolls“ Jest to wyspa w kanałach przed Meksyku, w którym – aby dopasować nazwÄ™ – wiszące setki zniszczonych lalek zabawki na drzewach. Historia za tych lalek, że zostały one zawieszone na wyspie, aby odpędzić ducha dziewczynki, która utonęła w pobliżu wyspy. Ale wracając do muzyki, bo to jest dobrze zrobione na szóstym tytuÅ‚em. Piosenka zaczyna siÄ™ od spokojnej części, większa część Bass i rzadkie, Gitary lekko znieksztaÅ‚cony obsÅ‚ugiwana, Usher, zaś opowieści o utopionego dziewczyny z pół geflüstertem wtajemniczonych śpiewu. Następnie tytuł idzie do klasycznego heavy metalowej części, nastÄ™pnie pÅ‚ytkie, udane melodie. Hammer Komposition! Gdy zespół horror punk o okrucieństwach II wojny światowej odróżnia, przygląda się obecnej sytuacji i razem liczą jednego i jeden, to piosenka jest jak „Niemiecki LĘK“ NA ZEWNÄ„TRZ. Gdy grupy takie jak pegida spojrzeć na, rozpoznaje, jak straszne jest obecnie przedmiotem wciąż. „Niemiecki Angst“ Numer jest oÅ‚owiane metalu, prawo Bock sprawia,.

wideo Thumbnail
Inny - Nigdy więcej (Lyric wideo)

Druga połowa albumu jest po prostu balansowanie między przeciętność i wyższej klasy, jak również miÄ™dzy metalu i punka. Jednocześnie naprawdę dobrych piosenek, takich jak „W ciemnoÅ›ci“ A „Krzyczy w Czarnym Domu“ Z tego, DźwiÄ™ki „Marsz żaÅ‚obny“ coś zbyt krzykliwe o tytuł, choć wokale z Usher myślisz, BY Iggy Pop Billy Idol w zwrotce ze stojącej w pokoju. W „CenÄ™, którÄ… pÅ‚acisz“ jest jednÄ… z najlepszych „Inny“-usłyszeć chóry wszech czasów. Wokale brzmiÄ… Å›wietnie i instrumentalny ma różne melodie, zmieniajÄ…ce siÄ™ rytmy i wielkie idee w sklepie. PRZY „Rosnąć“ potem przychodzi kolejny punk więcej trenować i rozpyla zawartość i wizualnie Horror- und b-Film-estetyka. ZakoÅ„czony album jest dramaturgiczne „Mefisto“, bardzo wielkim hitem, wybrany opłat za Rausschmeisser, ponieważ On sprawia, że ​​Bock, reinzuhorchen ponownie. PeÅ‚na usuniÄ™te przypomina „Mefisto“-Riff „Subway to Sally“, choć nie w ich tytuÅ‚owej piosenki. Refren, excel w swej prostocie mało, pręty ponure, langgezogenes „Mefisto“ z zimna, prawie metaliczna linia aktorstwo „moje imiÄ™“ staje siÄ™ napiÄ™ciu caÅ‚ość, które mogą żyć bardzo dobrze realizować.

the-other-band-03

„Fear Itself“ jest Å›wietny album, To ukryć w żaden sposób za jego poprzednika ma. Bo po ostatnim albumie pół członkowie zespołu pochodzą z dala do nowych regionów, ByÅ‚o jasne,, BY „Fear Itself“ brzmiałoby inaczej. Tylko przez drugi dźwięk gitary teraz jest obszerny, a zatem większą presję. Można to zobaczyć zwÅ‚aszcza na takich utworów „Marsz żaÅ‚obny“, z silnym torze basowym, jest przenoszone na zewnątrz pięknie przez dwie gitary. Dzięki Pat Laveau i Ben Crowe do Sechssaitern i Aarona rozerwana na basie i potężne ciosy Doc Caligari rozpocząć wykidajło Mephisto z niewiarygodną siłą, które nie zostały wcześniej było możliwe. Mamy nadzieję, że pięć chłopaki za chwilę pozostać sobą, zważywszy, że współpraca może tęsknić dla przyszłych płyt. Pokazy taÅ›mowe, nie ma się czego obawiać, z wyjątkiem samego strachu. SÄ… w każdym razie iść odważnie swojÄ… drogÄ™ i nie może zwolnić nawet odejÅ›cie czÅ‚onków zespoÅ‚u. Wydaje siÄ™ trochÄ™ Å›wieżego powietrza, aby zespół wrÄ™cz przeciwnie, nawet dobrze zrobione. Kilka małych niespodzianek będzie „Fear Itself“ ewentualnie można jeszcze tolerować, CHOCIAÅ» „Inny“ BÄ…dź wierny sobie, a tym samym. Lat 80. Punk Rock- Rock-, Mieszanka horroru biegnie przez caÅ‚y album. Oprócz dobrze dozowane odrobinÄ… soli znajdujÄ… siÄ™ rzeczywiÅ›cie dobrze lub dwa wÅ‚osy w zupie, ale sÄ… one do pokonania – w dolnej linii sprawia, że ​​koÅ‚a zabawy, Pręty głos jest wciąż piękne słuchać, nagrane utwory z dużą werwą i dobrej atmosferze. Ogólnie rzecz biorąc, istnieje wiele pięknych, maÅ‚e eksperymenty, które wzbogacajÄ… album, bez gwintu do ciÄ™cia. KTO „Inny“ dodatki już znaleźć dobre, Jest również „Fear Itself“ być speÅ‚nione. Rekomendacja jest wystarczające ze względu na wartość rozrywki płyty wszystko! Kciuk OTWARTY film horror z wiÄ™cej! „Fear Itself“ jest gruftig, ale nie mieft!

wideo Thumbnail
"Dreaming Of The Devil" - Za kulisami z innymi

Tracklista

  1. Fear Itself
  2. Nigdy więcej
  3. Krwiopijca
  4. Czarne Żagle Przeciwko Midnight Sky
  5. Dreaming Of The Devil
  6. Lalka Wyspa - Island of the Dolls
  7. Niemiecki Angst
  8. Krzyczy w Czarnym Domu
  9. W ciemności
  10. Cenę, którą płacisz
  11. Marsz żałobny
  12. Animal Instinct
  13. Rosnąć
  14. Mefisto
Album Review: Inny - Fear Itself
8.2 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność9
Czas8.5
umiejętności muzyczne8
PIEŚŃ8
Lyrics8.5
Substancja7.5
WYTWARZANIE9
Długowieczność7
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Pro-Pain – Voice Of Rebellion

Pro-Painsind einfach unermüdlich und irgendwie hat die Band viel mit „Motorhead“ ALBO „AC / DC“ wspólny. Nie muzycznie, a także „Pro-Painweiss man bei jedem Album schon vor dem ersten Hören ziemlich genau, czego oczekiwać. So behaupten böse Zungen gerne, że caÅ‚kowicie w zasadzie wystarczajÄ…ce album Nowym Jorku w swojej kolekcji mieć. To twierdzenie brakuje, jak „Motorhead“ A „AC / DC“ nie pewne prawdy, bo nawet na „Voice Of Rebellion“, dem inzwischen fünfzehnten Album der Band, sind die Veränderungen erneut nur marginal wahrnehmbar. Während Kritiker gerne den angeblichen Stillstand der Truppe bemängeln, so kann man dieses scheinbare Manko auch umgekehren und als Stärke der Band Verlässlichkeit nennen. Każdy, kto wybiera jako fani najnowsze dzieÅ‚o może być pewien,, że w ten sposób dostaje dokÅ‚adnie to,, co on Meskil i Co. SPODZIEWANY: Melodic Soli, heftige Doublebass Gewitter und das heftige Gebrüll des Frontmannes, z takich WCIÄ„Å» kein Blatt vor den Mund nimmt und weiterhin mit einer gewaltigen Wut im Bauch die Missstände dieser Welt anprangert.

Pro-Pain - Voice Of Rebellion

Za wiÄ™cej niż 20 Lat zszokowana Gary Meskil (Bas / wokal), Marshall Stephens (Rhythmusgitarre), Adam Phillips (Leadgitarre) Jonas Sanders (Perkusja) mit hübscher Regelmässigkeit immer wieder ein neues Pfund ins Gesicht! Mit verlässlicher Rutyna UmieÅ›cili nas dość dużo, co dwa lata nowy album, tym razem jest to „Voice Of Rebellion“, kaum dass sein Vorgänger von 2013, „Ostateczna rewolucja„, abgekühlt ist. W swojej dyskografii różniÄ… Mr. Meskil i jego koledzy zawsze w najlepszym część Hardcore i Thrash Metal, w „Voice Of Rebellion“ ponownie wyraźnie zmierza do tego ostatniego, jeszcze ostateczny wynik zawsze „Pro-Pain“ a ich wÅ‚asna definicja metalcore lub. Crossover. To siÄ™ już od teraz 23 Jahren so und wird sich in diesem Leben wohl auch nicht mehr ändern. „Voice Of Rebellion“ strotzt wieder nur so vor Meskils angepisstem Trademark-Pitbull-Gebrüll, wÅ›ciekÅ‚e / Groovy riffy i brutalne kontrabas zapory, tak dÅ‚ugo, jak bÅ‚ona bÄ™benkowa uczestniczy. CoÅ› pobudza „Pro-Pain“-Mainman immer noch auf und er macht seinem Ärger in bewährter Manier, namiÄ™tnie i ze zwykÅ‚ymi nacisk powietrza.

wideo Thumbnail
Pro Pain - Take It To The Grave

„Pro-Pain“ liefern mit gewohnter Konstanz und Qualität ab. Nogi i dowiedzieć siÄ™ pokazy „Wujek“ Gary den Jungschwänzen, „gdzie Bartl przynosi nowe wino“ und da kann allerhöchstens die Speerspitze der jungen Garde mithalten. Abseits von Äusserlichkeiten wie Klamotten, wszystkie rodzaje nadwozia Modyfikacje, hip Polit- Å»ycie i ustawienia, präsentiert sich der Veteran glaubwürdig, autentyczne i prawdziwe. Dies gilt sowohl für sich selbst als auch für seinen Sound. ZostaÅ‚y w zeszÅ‚ym wszystkie na V.O degustacja. Dodano proszku w Little greckiego klubu, poszedÅ‚ tym razem na FlorydÄ™ z salonu dźwiÄ™ku, wo sich Mastermind-Gary mit Corey Williams selbst um die Produktion kümmerte. WyszÅ‚y 14 Utwory peÅ‚ne gniewu, ostre diety i gruba wyrównanie, die stellvertretender nicht hätten ausfallen können. Bereits der eröffnende Titeltrack walzt alles nieder, co staje na drodze: „To Voice of Rebellion“, szczeka Meskil do mikrofonu i tak dużo piany na ustach, ten LĘK und Bange werden könnte. Aber Meskils markerschütterndes Organ ist nicht das Einzige, das bereits nach wenigen Sekunden nachhaltige Spuren hinterlässt. Auch im Schatten des garstig brüllenden HC-Stiernackens braut sich Gewaltiges zusammen. Faszinierend und fast schon beängstigend ist es, że tworzy Meskil, das Niveau über fast die gesamt Spielzeit zu halten und trotz aller treibenden Power und beeindruckenden Härte auch für genügend Abwechlung und packend sägenden Groove zu sorgen.

Pro-Pain Band

Ale to dopiero poczÄ…tek. Utwory wie „Nie Strefa Fly“, „Dusze w ogniu“ lub punk burtÄ… cholerny HC „Take It To The Grave“ SÄ… to poczÄ…tkowe fajerwerków w zakresie penetracji i zabawy w każdym calu. „Voice Of Rebellion“ verwöhnt uns mit straightem Hardcore-Thrash wie bei „Sprawiedliwy Annihilation“ A „PiÄ™kny Åšmierć“ und leichten Punk-Einflüssen wie zum Beeispiel bei „Poznawcza Dessonance“. Überdies haben „Pro-Pain“ Na tej pÅ‚ycie piosenek w repertuarze, które budzÄ… coraz gÅ‚oÅ›niej i bardziej wydajny niż kiedykolwiek, jako Potwór-Groover „Wiek obrzydzenia“ und dem völlig wahnsinnigen „RozwÅ›cieczony“. SiÅ‚a jest zaraźliwy, zimny jak pysk psa i materiaÅ‚u nigdy nie jest nudne piosenki. StaÅ‚y poziom, mit dem die New Yorker seit vielen Jahren ihre Unterfangen würzen, Tym razem nie udaÅ‚o szorstki. Z „Voice Of Rebellion“ jest „Pro-Pain“ tatsächlich wieder einmal gelungen, eine Schippe Härte mehr drauf zu bekommen, als noch auf dem schon recht derben Vorgänger, was aber dem gemeinen Fan nur recht sein dürfte. Die unbarmherzig fette Produktion von Corey Williams drückt einem diesen Meskilschen Wutbrocken jedenfalls ordnungsgemäss in die Kauleiste, so dass Fans ihre helle Freude haben dürften! Tak zawrotnÄ… riffy grzechotka co drugi ze stosu, während die Rhythmusfraktion gekonnt zwischen Uptempo-Ritten und pumpenden Groove-Einschüben pendelt. I do przodu jest przeklÄ™ty, chrzÄ…knÄ…Å‚ i gerotzt.

wideo Thumbnail
Pro Pain - Wiek obrzydzenia

Ostatecznie, jest niezdecydowany, CZY „Pro-Pain“ nun tatsächlich wie der Albumtitel vermuten lässt die „GÅ‚os buntu“ sÄ…. WÅ›ród wszystkich zniewalajÄ…cym kompromisu utwory sÄ… odtwarzane w miejscu i wyciąć kółko Reinsvoll. Meskil zarzÄ…dza jednorodnÄ… caÅ‚ość Hardcore, Thrash / metal w tym masywnym dodatkiem ciężkich rowków. Der Mastermind kommt aggressiv und straight rüber und man sollte ihm nicht blöd kommen. na pewno nie, jeÅ›li chodzi o zakorkowane spoÅ‚ecznych czy politycznych poglÄ…dów, z których Pro Pain-Szef kuchni jest zawsze w niezgodzie. Dann gibts nämlich ordentlich einen auf den Latz – w postaci MUZYKA. Ogólnie rzecz biorÄ…c, 15. Studioalben der alten Hardcore-Recken eine sichere Sache und wird jedem Fan mächtig Spass machen. Den Preis für das innovativste Hardcore-Album werden „Pro-Pain“ RÓWNIEÅ» 2015 nie wygrać, doch ist schön, kiedy dzisiaj, sehr schnelllebigen Zeit noch solche Verlässlichkeiten hat, die auch in den nächsten Jahren noch hochwertige Qualität an den Tag legen werden. Auch wenn das Rezept ein mittlerweile über viele Jahre bewährtes ist, wali go po raz kolejny i znowu. „Voice Of Rebellion“ drückt ohne Ende und rockt wie Hölle und zwar von der ersten bis zur letzten Note! W twarz!

Tracklista:

  1. Voice Of Rebellion
  2. Nie Strefa Fly
  3. Sprawiedliwy Annihilation
  4. Dusze w ogniu
  5. Take It To The Grave
  6. Wiek obrzydzenia
  7. Piękny Śmierć
  8. Dysonans poznawczy
  9. Blade Of The Cursed
  10. Kruszywo na kurz
  11. Rozwścieczony
  12. Hell Ride
  13. DNR (Nie reanimować)
  14. Pieprzyć This Life
Album Review: Pro-Pain - Voice Of Rebellion
8.4 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność6.5
Czas9
umiejętności muzyczne9
PIEŚŃ8
Lyrics10
Substancja8
WYTWARZANIE9
Długowieczność7.5
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Expenzer – Zabij dyrygentem

Kto to wymyÅ›liÅ‚? RÓWNO, Swiss. PRZY „Expenzer“ Thrash Metal der etwas zeitgemässeren Sorte angesagt, Szwajcarzy nie tylko jej rodak VO. Produkuje proszek, ale także w sposób istotny od jego pracy w „Gurd“ wpÅ‚yw. Ale także różne akty Szwedzki, którzy majÄ… skÅ‚onność do Bay Area, scheinen auf den Plattentellern der fünf Musiker in Dauerrotation zu laufen, zwÅ‚aszcza „Haunted“. Tak wiÄ™c, Szwajcarzy nie majÄ… thrash metalu (PONOWNIE)WYIMAGINOWANY, aber die gute alte Härte mit kleinen musikalischen Sahnehäubchen und dazu die unbändige Spielfreude machenExpenzer“ DoÅ›wiadczenie klasy miÄ™dzynarodowej. MÄ…dry i dowcipny z metalu SZWAJCARIA w fantastycznej grafiki! „Expenzer“ sprzedali swoje dusze do metalu thrash i to jest dobre!

Expenzer - Zabij dyrygentem

Aus der Asche Pigskin’s machten sich die verbliebenen Jungs im Frühling 2014 do pracy i tak zaindeksowane „Expenzer“ Licht lat! Die Band teilte sich bereits mit Genregrössen wie Kreator, Ojciec und Satyricon die Bretter, jeszcze WCIÄ„Å» znaczy Å›wiat. Kwintet thrash ze szwajcarskiego Siebnen skÅ‚ada siÄ™ z Renato Burkhard (guitars), Pieric Grosjean (guitars), Reto Bachmann (drums), Gregor Luther (bas) und Tom Kapeller (Wokal) i przynosi Bay Area w nowoczesnej. Ale nawet przyjaciele uprawnych Death Metalu dostanie swoje pieniÄ…dze, zwÅ‚aszcza, die es verspielt mögen, NIÅ» „Expenzer“ können einiges an ihren Instrumenten und beweisen dies, w którym zainstalować kilka elementów progresywnych i deathige, ohne dabei überladen zu wirken.

Expenzer Band

Z „Zabij dyrygentem“ thrashen uns elf Songs das Hirn aus dem Schädel. Każda piosenka jest dobrze przemyÅ›lane i wÅ‚aÅ›ciwie to jest rzeczywiÅ›cie w „Zabij dyrygentem“ um ein-album Thrash Metal, jednak wiele jest przetwarzany. Teilweise wird man vulgär bedient und bekommt einen Arschtritt á laPantera“ ALBO „Machine Head, a nastÄ™pnie przejść do nowoczesnoÅ›ci i jak loszudonnern „Haunted“ W czasach swojej Å›wietnoÅ›ci. Technika i riffy zespołów jak „Testament“ ALBO „Exodus“ rzeczywiÅ›cie wielokrotnie nabywców w Europie, a także „Expenzer“ dziaÅ‚ajÄ… tam, bez pazurów. Tu i tam może nieco „Slayer“ Nie brakuje i do części produkowany jest bardzo gruby. „Zabij dyrygentem“ byÅ‚ w Little Creek Studio w Gelterkinden z VO. OtrzymaÅ‚ w proszku, mieszane i opanowane. Das Label „Car of Bullets“ rzuca go na rynek i musi być wiÄ™cej niż zadowolony, bo to mieszanka Siebnen ballert naprawdÄ™ fajnie, nie brzmi jak 08/15 i sprawia, że ​​wiÄ™cej niż tylko zabawa.

Expenzer Logo

Muzycznie idzie z „Zabić lidera“ nic zÅ‚ego, Przeciwnie, jest ogÅ‚oszone rozbiórki! Dafür, że zespół dopiero ostatnio na poczÄ…tku, dziaÅ‚ajÄ…cych już na bardzo wysokim gry technicznej i kompozycyjnej Level. Die Riffs sägen herrlich und die Uptempo-Parts knallen mit Nachdruck. TytuÅ‚owy utwór jest po otwieracz „Gorzki koniec“ równa nominalnej-Tip, den ich hier hervorheben möchte. Z „Zagraj dla GÅ‚uchych“ jest bardzo zróżnicowany tor i dlatego, moim zdaniem, prawdopodobnie jedna z najlepszych piosenek „Zabij dyrygentem“. W „Jednorożec“ użądlenia gitara czysto muzyczny z rogowej Solis i bardzo tech efekt wokalny out robota. Fajny pomysÅ‚, aby wyróżniać siÄ™ z tÅ‚umu coÅ›, dennoch ausbaufähig, würde ich meinen. W „Å›wiatÅ‚o Speed Heart Beat“ Istnieje również Wideo, Należy to sprawdzić koniecznie siÄ™. Z „Milczenie amperów“ gibt es einen überaus melodischen Song, który ma wszystko, was eine Abrissbirne benötigt: Rowek, PrÄ™dkość, Melodia i naprawdÄ™ duży, dem dienliche Piosenki, Wokalistyki. piosenki, den man gleich wieder zurück skippen möchte, um ihn gleich noch einmal zu hören. Jako bramkarz jest jeszcze wspomniana „Haunted“ z piosenki tytuÅ‚owej „Przepaść“ gehuldigt.

wideo Thumbnail
Light Speed Heart Beat OFFICIAL MUSIC VIDEO

„Zabij dyrygentem“ PÅ‚yta jest zdecydowanie Groove Metal Thrash-chÅ‚odno, utrzymane w prostej, bez wiÄ™kszych ceregieli w Å›rednim tempie. To czasami powodowaÅ‚o, dass gerade zum Ende der Platte eine kreative Flaute Einzug hält, kto wie, ale z piosenek i ciÄ…gÅ‚ym bezwÄ™zÅ‚owy pożaru w Reef przemocy, aby zrekompensować ponownie kwintetu. Fajne jest też, czy to „Expenzer“ nie bardzo podporzÄ…dkowane klasyczny thrash, ale każdy szuka piosenkÄ™. Piosenka okreÅ›la Å›rodki, a nie odwrotnie. Co szukasz trochÄ™, jest potencjalnym hitem, denn trotz den melodischen Momenten kann man keine Ohrwürmer ausmachen. Kompozycyjnie jedenastu Thrash granaty sÄ… dobre, doch sind etliche Vibes noch ausbaufähig. Als Debüt darf man sich jedoch stolz auf die Schultern klopfen, ze wzglÄ™du na ciÄ…gÅ‚e zmiany pomiÄ™dzy melodiÄ…, Groove und kernigen Thrash Attacken sind gut und bohren sich gewaltig in den Gehörgang. Tak wiÄ™c bezpieczne, ani trochÄ™ powietrza ku górze otwarta, Ale pierwszy pomysÅ‚ „Zabij dyrygentem“ bardzo dobry i bÄ™dzie to interesujÄ…ce, Co przyniesie przyszÅ‚ość! KTO „Haunted“ mag und den jüngsten Werdegang der Veteranen nicht sonderlich begrüsst, Znaleziono w „Expenzer“ i „Zabij dyrygentem“ eine zuverlässige Ersatzdroge!

Tracklista:

  1. Gorzki koniec
  2. Zabij dyrygentem
  3. Dying T-Rex
  4. Zagraj dla GÅ‚uchych
  5. Amorficzny Flowing Ice
  6. Fin miednicy
  7. Wymazać
  8. Jednorożec
  9. Light Speed ​​Bicie serca
  10. Milczenie amperów
  11. Przepaść
Album Review: Expenzer - Zabij dyrygentem
8.5 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność8.5
Czas9.4
umiejętności muzyczne9
PIEŚŃ8.5
Lyrics8
Substancja8
WYTWARZANIE9.5
Długowieczność7
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Cyrence – Szpital

Cyrencestammen aus der Bierhauptstadt München und mindestens so spritzig lecker und (o)schäumend ideenreich wie das blonde Nass. ChÅ‚opcy dokonać melodyjny Thrash Metal im Stile von Grössen wie Metallica, Megadeth ALBO Trivium. „Szpital“ jest ich nowa EP, welche sieben starke Songs mit eingängigen Melodien enthält. Wer sich beim ersten Antesten des quirligen Songmaterials wohlig an die frühen und besten Zeiten der genannten populären Genregrössen erinnert fühlt, den enttäuschen diese bayerischen Qualitätslieferanten dann auch nicht im Geringsten.

Cyrence - Szpital

Die Grundsteine fürCyrence“ już byÅ‚o 2006 als Solo-Projekt von Sänger Tim gelegt. Als vollständige Band waren sie erst ab 2009 W DRODZE. Ansässig in München, Zespół wystÄ™puje w obecnej obsady Tim Gratwohl (Wokal i gitara), Dominic Millett (Ołów gitara i zwierzÄ™ta), Chris Hammer (Bass Wokal und podkÅ‚adowe) i Tom Goldberg (drums). GŁOS „Cyrence“-Mastermind Grathwohl ma nazwÄ™ bez realnego znaczenia. Ihren Stil beschreiben die Münchner als Melodic Thrash Metal, zapakowane w nowoczesnym wydaniu z wielu riffów, Zapraszamy do headbang, ale także melancholijne i ciche fragmenty sÄ… reprezentowane. Solidna praca gitara jest wyraźnie na pierwszym planie. Åšpiew jest szorstki i ostry. MuszÄ™ przyznać, że, I do dnia czterech facetów z „Cyrence“ noch nicht viel gehört hatte. Z wydaniem ich pierwszego EP nazwie „Szpital“ hat sich das aber schlagartig geändert.

Cyrence Band

Z „Szpital“ erhält man knapp 37 Thrash Metal Melodic minut w najlepszym wydaniu. Utwór „Nowy PoczÄ…tek…“ kommt für Thrash Metal ein unüblicher Beginn zum Zug: Ciężki-der trudne Gitarrensound WCIÄ„Å» mehr anschwillt um zum Unvermeidlichen zu führen. Tak wiÄ™c zespół po tym zestawy również równego z wstÄ™pu „Dystopia“ los und dies enthält ein Riff, das auch gut von den kanadischen Annihilator hätte stammen können. Sehr melodiös mit Hetfield’schen Anklängen, ale z trochÄ™ wiÄ™cej pary! Gitary rysować, a także wokal, promieniuje ilość energii. W jego szybkiego szaty wspomina bezpoÅ›rednio klasyki jak „Prawo BÅ‚yskawica“ lub do starych dobrych czasów, Trivium „Crusade“. Z „To Å»ycie“ to idzie w tempie Annihilator i kreatora gitara Dominik Millett dostaw do genialnego solówkÄ…, das sich hören lassen kann. Brutal und mit Härte knallt der Song aus den Boxen. PrawidÅ‚owo thrash metalu zwykÅ‚a! Durch den flinken Schlagzeugbeat in Verbindung mit dem stretchigen Gitarrenriff bleibt der Song richtig gut im Ohr und kann mit seiner melodischen Thrash-Attitüde vollkommen überzeugen.

wideo Thumbnail
Cyrence - To Życie

Z utworu tytuÅ‚owego „Szpital“ verabschieden wir uns dann mal von der Realität und widmen uns textlich dem Fantasy-Przerażenie GENRE. Die Nummer geht gut nach vorne und lädt förmlich zum headbangen ein. Anfänglich erinnert der Song an Kracher wie „Bateria“, choć z orientalnym kontakcie. Utwór dryfuje, ale potem naprawić w hymnie z, die mit knapp sieben Minuten genau so auf einer lang verschollenen Metallica-Platte zu finden hätte sein können. Z „I Won’t Fall“ prezentuje, choć również dobre tempo, ale tutaj szczególny nacisk byÅ‚ zdecydowanie na Melodic zestawie. Poza ciężkimi riffami gitary zapewnia również kilka akcji bardzo melodyjnych. InteresujÄ…ce jest to zaprojektowane odcinek, w którym utwór ma pierwszeÅ„stwo i jest sam w przerwach instrumentów. Die über 7 ProtokoÅ‚y sÄ… bardzo zabawne – i który zostaÅ‚ doczekać Guitar Solos, jest z „Zabij Mnie“ serwowane. Die Dichte an fingerfertigen und schnellen Solos überzeugen. Eine gute Mischung von recht grooviger Melodieführung, mocne bÄ™bny i Å›piew z siÅ‚Ä… pięściÄ… w twarz. Z „Kontrola czystoÅ›ci“ endet das kurzweilige Vergnügen dann leider auch schon. Tutaj pokazuje perkusista Thomas Goldberg, co on ma. Od wybuchu bije dwukrotnie ataki basu i wiÄ™cej. Dobrze zrobione Thrash Metal, NastÄ™pnie pod koniec jest nieco miÄ™kszy i humor czyni caÅ‚y EP być przekazywane przez ponownie.

Cyrence Logo

Die Münchner Band „Cyrence“ pokazać swojÄ… pierwszÄ… EP, że znacznie bardziej dojrzaÅ‚y MUZYKA machen können als einige andere in dem Segment. Die Musik ist kein einfaches Geknüppel, ale skÅ‚ada siÄ™ głównie z rzemiosÅ‚a i inteligentnych piosenek dobrej muzyki. Silniejszy, melodiöser Thrash, dessen Hooklines noch nicht völlig ausgereift, die Ansätze dazu aber vorhanden sind. Die Riffs sind eingängig und die Stimme des Sängers erinnert mehr als nur flüchtig an einen jungen James Hetfield. KTÓRE, co Metallica po ich starych albumów PRZEGRANY ma, ist offenbar in München wiederentdeckt und zu Metal erstklassiger Güte verarbeitet worden. „Cyrence“ erfinden den Thrash Metal natürlich nicht neu, ale pÅ‚yta dziaÅ‚a dobrze, jak jest i daje jakoÅ›ciowe – niestety dość krótki – Hörerlebnis, das nicht nur Fans der Vorbilder aufhorchen lässt. Für ein Erstlings-Werk klingt alles schon bewundernswert ausgereift. Wenn die Jungs den Standard der EP halten und für spätere Alben sogar verbessern können, stehen ihnen alle Türen offen. Szekel polecam wszystkim, die gerne Old School Thrash Metal hören, i umieÅ›cić na melodie i teksty o treÅ›ci.

Tracklista:

  1. Nowy PoczÄ…tek…
  2. Dystopia
  3. To Życie
  4. Szpital
  5. I Won’t Fall
  6. Zabij Mnie
  7. Kontrola czystości
Album Review: Cyrence - Szpital
8.3 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność8
Czas9
umiejętności muzyczne8.5
PIEŚŃ8.5
Lyrics8.5
Substancja8
WYTWARZANIE8
Długowieczność7.5
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Into Darkness – Kradzież

Im vergangenen Jahr konnteKradzieżaus Süddeutschland ihr zehnjähriges Jubiläum feiern, aber aus den verschiedensten Gründen, u.a. auch Besetzungswechsel, wurden bislang erst zwei Alben veröffentlicht. Nun heisst es Ring frei für Runde drei. Genau zwei Jahre nach dem AlbumMy Fall“ zapewniać „Kradzieżeinen Nachfolger vor. Da durch das Frontfrau Anna Rantou die Band verliess, erinnert der Sound nicht mehr so sehr an „Lacuna Coil“ und Cristina Scabbia, ist dadurch mehr Melodic Death Metal und in Sachen Härte ist der Pegel auch deutlich gestiegen. „w ciemnośćauf Melodic Death Metal zu beschränken, wäre aber auch falsch, NIÅ» WCIÄ„Å» wieder versuchen sich die fünf Musiker an anderen Subgenres und präsentieren ihre Songs äusserst kontrastreich. Ausflüge in den Thrash gibt es genauso wie das gezielte Weglassen des Präfixes „Melodyczny“, wenn es um Death geht. Diesmal gibt es von den Baden-Württembergern voll eine auf die Zwölf.

Into Darkness - Kradzież

Die Aufmachung des Albums als auch die ersten beiden Tracks lassen vermuten, BY „Kradzież“ Z „Into Darkness“ ein so richtig düsteres Werk abliefern wollen. Für das dritte Album wurden aber auch vier Songs der vorherigen Alben noch einmal aufgenommen und allein schon anhand dieser Songs kann man deutlich die Weiterentwicklung erkennen, TA „Kradzież“ mittlerweile durchschritten haben. Schon dass nur mit Keyboard gespielte Intro klingt nach dem Aufbruch zu einem Marsch in die Dunkelheit. Z „Objazd Do piekÅ‚agibt es direktes und heftiges Thrash-/Metalriffing und in „Å»ycie pozagrobowe“ hört man die Black-Metal-Einflüsse. Die meisten Melodic Death Metal-Bands, Wiem, arbeiten mit Growls und eventuell noch Clean Voice, aber Oliver Gaupp haut uns hier eher Screams und Shouts um die Ohren, was aber hervorragend funktioniert. Beim folgenden Titelstück „Into Darkness“ darf auch Conny Ott mit einem schönen Solo beweisen, dass ein Keyboard sehr wohl auch zu dieser Richtung passt.

Kradzież

Ist man so weit gekommen, lockt einem die Hymne „No Surrender“ in den Wohnzimmer-Moshpit. Anschliessend wird das Tempo inLimbusetwas gedrosselt und man kriegt für einmal einen deutschsprachigen Song zu hören. „Hold The Last Å›wiatÅ‚oist dann wieder in Highspeed gehalten, mit immer wieder eingestreuten sehr ruhigen Parts, in der man Luft holen und die Nackenwirbel wieder einrenken kann. Warum man in der letzten Minute allerdings die Melodie nur von den Gitarren weiterführt, erschliesst sich mir leider nicht ganz. „I Will Risestammt vom ersten Album „Kradzież“, hier gibt es noch mal (oder wieder mal) Melodic Death Metal mit einer ordentlichen Prise Thrash Metal zu hören. Sehr gelungen finde ichGunpowder Night“, KTÓRE, wie auch die beiden letzten Songs, z albumu „My Fall“ Daty. Noch relativ verhalten mit Klavier beginnend, verpasst das Schlagzeug diesem Track einen richtiggehend galoppierenden Rhythmus. „My Fallselbst wildert dann wieder im Highspeed undEnd Of Lieskönnte man fast mitHold The Last Light“ porównać. Auch hier feines Black Metal-Geschreddere mit ruhigen Parts.

wideo Thumbnail
Kradzież - Into Darkness [Melodic Death Metal]

Generell wirkt „Into Darkness“ angenehm modern und sauber produziert. Die Band macht auf diesem Album ihren Job gut und die Baden-Württemberger wagen damit auch gleich eine neue musikalische Ausrichtung. Die sehr harsche Vocalfraktion und der melodiöse Sound geht voll ins Ohr und das geht teilweise, eben durch die vielen dunklen Soundfragment tief unter die Haut. Hier und da blitzt der Sänger wie ein auflauerndes Biest hervor und das hat einfach etwas für sich. Im Grossen und Ganzen zeigen uns die Herrschaften eine Mischung, welche einfach gut ins Gehör geht und nicht einfach lieblos im Fährwasser des Melodic Death Metal mitschwimmt. Viele eigene Innovationen wurden ins Rennen geschickt und das Ausmass der Melange ist wirklich gut gelungen. Seit ihrem Debütwerk aus dem Jahr 2010 hat sich die Combo wahrlich gesteigert und es ist ihnen gelungen, ihre Roots beizubehalten, obwohl man etliches umschichten musste. Somit ist „Into Darkness“ nicht nur gereifter, nein auch die vollzogene Hinzunahme von härteren Parts steht der Truppe sehr gut zu Gesicht. Besonders schön als melodische Untermalung finde ich die Hinzugabe von kleineren, epischen Soundarrangements. Über die Hülle und Fülle im Melodic Death Metal lässt sich bekanntlich streiten, „Kradzież“ vermögen hier aber sehr gut mitzumischen und bieten viele frische, schlagende Argumente und klingt nicht wie der x-te Klon irgendeiner grossen Band. Hörenswert!

Album możesz Kup w naszym sklepie.

Tracklista:

  1. Intro
  2. Detour To Hell
  3. Życie pozagrobowe
  4. Into Darkness
  5. No Surrender
  6. Limbus
  7. Hold The Last Light
  8. I Will Rise
  9. Gunpowder Night
  10. My Fall
  11. End Of Lies
Album Review: Into Darkness - Kradzież
8.3 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność8.5
Czas8.5
umiejętności muzyczne8.5
PIEŚŃ9
Lyrics8
Substancja8
WYTWARZANIE8
Długowieczność8
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Zmarnowane Puppets – Przedstawienie KukieÅ‚kowe

Zmarnowane Puppetsbieten auf ihrem Debütalbum „Przedstawienie KukieÅ‚kowe“ ein ganz spezielles Puppentheater, dass von dem Rock der 70er und 80er geprägt ist. Das Quartett aus Rovaniemi in Lapland bietet auf dem gelungenen Silberling einfache Rockmusik, mit Akzenten von Blues und Hard Rock gewürzt. Die Band ist seit vielen Jahren aktiv u.a. mit Tourneen im nördlichen Finnland und Veröffentlichungen von ein paar EPs. Das vorliegende Album „Przedstawienie KukieÅ‚kowe“ bietet dem Hörer melodischen, eingängigen und groovigen Arctic Rock.

Zmarnowane Puppets - Przedstawienie Kukiełkowe

„Zmarnowane Puppets“ byÅ‚a w 2011 in Lapland, genauer in Rovaniemi Finnland gegründet und begann als akustisches Duo mit Jani und Anssi. Schnell wuchsen sie zu einem Quartett heran, als der Schlagzeuger und der Bassist zu der Band dazukommen. Heute bestehen „Zmarnowane Puppets“ aus Anssi Tuomikoski (Wokal), Jani Klemetti (Gitara), Samuli Visuri (bas) und MikkoHyrskiHyyryläinen (drums). Die Band ist für ihre harte Arbeit bekannt und einer der Höhepunkte ihrer Karriere war ein Warm-up-Gig für „Trucizna“ im Cafe Tivoli in der Heimat Rovaniemi.

Zmarnowane Puppets

„Zmarnowane Puppets“ spielen einfache Rockmusik, mit einer Schlagseite in den Blues. 70er und 80er Jahre Gitarren-Rock basierend auf Rock-Legenden wie Zeppelin, Hendrix, Lila, G’n’R, KISS, Whitesnake und viele anderen, die nach ihnen kamen. Das ganze gehen sie mit einem gewissen Humor an, welcher so mancher Band gut zu Gesicht stehen wurde, welche sich viel zu Ernst nehmen. Der Humor spiegelt sich auch in ihren Texten wieder und die Auftritte der Band sind in Finnland legendär. Debiutancki album „Przedstawienie KukieÅ‚kowe“ bietet Genre-Liebhaber ein ziemlich sicheres Erlebnis, sprüht zwar nicht vor Orginalität, macht aber einfach Spass, auch wenn doch noch die eine oder andere Schwäche, vorallem zum Beispiel bei den Balladen, auszumachen ist. Doch hört am besten gleich selbst rein:

Album możesz Kup w naszym sklepie.

Tracklista:

  1. My Sweetest Poison
  2. Lousianna’s Son
  3. Lovestruck
  4. Just Disappear
  5. Black Tar Medicine
  6. Bracia
  7. swój Matka Knew I Was Bad News
  8. Don’t Save Me
  9. Outlaw Story
Album Review: Zmarnowane Puppets - Przedstawienie Kukiełkowe
7.6 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność6.5
Czas7
umiejętności muzyczne8.5
PIEŚŃ7.5
Lyrics8.5
Substancja8
WYTWARZANIE8
Długowieczność6.5
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Muchomor jadowity – Asystolia

FiÅ„ski zespół „Muchomor jadowity“ wzywa ich dźwiÄ™k nawet „Szpital Metalund dieser glänzt mit Überschall-Gitarrenriffs begleitet von überwältigenden Drums und einem Gesang, uderza sedno. „Muchomor jadowity“ grać metal w najczystszej postaci. wokalnie doskonaÅ‚a, tekstach na wysokim poziomie, a MUZYKA jest tak zajebiÅ›cie, brak szyi może być spokojny i nie zamyka koÅ‚o dobrze „Szpital Metal“, bo z Headbanging dźwiÄ™k jest ogÅ‚oszone, dopóki lekarz przychodzi!

Muchomor jadowity - Asystolia

„Muchomor jadowity“ pochodzÄ… z Mikkeli, Finlandia i byÅ‚y 2008 założony. Über die Jahre hinweg reifte die Band zu ihrer heutigen Formation heran und besteht heute aus Jere Korpela (Wokal), Tore Pedersen (Gitara), Pekka Paalanen (Gitara prowadzÄ…ca), Juho Oinonen (bas), Toni Moilanen (drums) i Cantor Satana (Klawiatury), który doÅ‚Ä…czyÅ‚ jako ostatni wojsk. PRZY 12. Juni erscheint das Debüt-Album „Asystolia“, która skÅ‚ada siÄ™ z dziewiÄ™ciu Å›cieżek, die mit der nötigen Brutalität daher kommen und Geschichten von Hass und Trauer, cierpienie psychiczne, Verzweiflung und Überwindung, Verlieren und Gewinnen erzählen und so seine Hörer in den Bann zieht.

Kto teraz poproszony, po co „Szpital Metal“ jest, so kann man nach dem Hören dieser Scheibe sagen, że to podobno mieszanka melodic death metal riffy, który pochodzi z szaleÅ„czym tempie, w poÅ‚Ä…czeniu ze wspólnymi Wokalistów, sÄ… one znane w Black Metalu, kombiniert mit der majestätischen Atmosphäre des Power Metals, Te. Wszystko to sprawia, że ​​ciekawy mix, które czÄ™sto dziaÅ‚a dobrze, Chociaż istnieje czasami wymknąć dopasowanie nie jest caÅ‚kiem. WCIÄ„Å» znowu zderzajÄ… elementy dźwiÄ™kowe, które zwykle tylko w prawo, dennoch wird vom Hörer einiges abverlangt, wenn die fast schon romantisch klingenden Keyboards in Einklang mit den tödlichen Growls sich gegensätzlich zu den Erwartungen gar noch ergänzen. Również na gitarze ma wiele do zaoferowania, jak powinien, na przykÅ‚ad solo w piosence „Valuta Vereni Tähän Maahanunbedingt anhören!

Muchomor jadowity

„Muchomor jadowity“ zna swoje rzemiosÅ‚o i dostarczania „Asystolia“ ein wirklich gelungene Debüt ab, mit starken Songs und einem guten Sinn für den eigenen musikalischen Stil. Im Grossen und Ganzen folgen die Songstrukturen einem bestimmten Schema und zeigen einen guten Sinn für den Songfluss, auch wenn der Ton einer bestimmten Melodie sich ab und zu ändert. „Asystolia“ ryzykowny, dramatyczny, wütend und packt den Hörer von Anfang an und führt ihn stilistisch auf den Weg des „Szpital Metal“, wie man es auf diese Art und Weise noch nie vorher von einer Band gehört hat. Jest również oczywiste,, że każde z szeÅ›ciu czÅ‚onków ma inny smak, która znajduje również odzwierciedlenie w pieÅ›niach. 6 sposoby czuć, 6 sposoby tworzenia, 6 sposoby wyrażania. „Muchomor jadowity“ haben mit ihrem Debüt „Asystolia“ rozpoczęła krnÄ…brnego Å›cieżki i który w specjalnym, metaloide Klänge steht, album zdecydowanie powinni ustawić!

Album możesz Kup w naszym sklepie.

Tracklista:

  1. Vita Mortm
  2. Moja najmniejszej nadziei
  3. …niespeÅ‚nieniem
  4. Valuta Vereni Tähän Maahan
  5. No Life Król
  6. Martwy WewnÄ…trz
  7. Awaria Mental
  8. Wyssać truciznę
  9. Martwe ciała Miłość
Album Review: Muchomor jadowity - Asystolia
8 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność8.5
Czas8.5
umiejętności muzyczne8.5
PIEŚŃ8
Lyrics8.5
Substancja8
WYTWARZANIE7
Długowieczność7
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: Nashville Pussy – Dziesięć lat Pussy

Ci z was,, die bislang hinter dem Mond gelebt haben, bekommen mitTen Years Of KiciuÅ›eine wichtige Schulung zum Thema Rockmusik und zur Geschichte einer der stärksten Bands, die es in diesem Genre je gegeben hat: „Nashville Pussy“. TO 22 Songs umfassende Ungetüm verbindet die besten Studioaufnahmen der letzten Dekade mit einer Live-Bonus-EP, nagrany 2009 bei einer fesselnden Show in Nottingham. Aber man sollte alle vorwarnen, NIÅ» „Dziesięć lat Pussy“ ist die ultimative Rock’n’Roll-Party-Scheibe! Kaum hat man diese CD in den Player geschoben, beginnt man entweder zu tanzen, zu prügeln oder – hm – zu f*****. Möglicherweise sogar alles zur gleichen Zeit.

Album Review: Nashville Pussy - Dziesięć lat Pussy

Falls es im Vorprogramm von Motörhead jemals eine noch bessere Band gegeben haben sollte, so habe zumindest ich davon nichts mitbekommen!“ so Lemmy, als er auf „Nashville Pussy“ angesprochen wurde. Man könnte jetzt versucht sein, dieses Zitat als Einzelfall zu werten. Denn was könnte man Gottes Wort hinzufügen? Und wäre das nicht ohnehin eine Sünde? Und während man noch über dieses Dilemma grübelt, kommt hier bereits das nächste Zitat, das man ebenfalls unbedingt auf der Zunge zergehen lassen sollte: „Nashville Pussy zu erleben ist nahezu das gleiche Abenteuer, wie AC/DC in den Siebzigern gesehen zu haben“, stammt von Joe Bonomo ausThe Story Of The Album Highway Do piekÅ‚a“.

Nashville Pussy

„Nashville Pussy“ sind eine Band aus Atlanta, tief im Herzen derBBQ Nationund klingen so, als ob sich AC/DC und Lynyrd Skynyrd prügeln, während Motörhead interessiert zuschauen. Gegründet wurde die Band 1997 von den Eheleuten Blaine Cartwright und Ruyter Suys, entstanden aus der Asche von Blaines vorheriger BandNine Pound Hammer“. Blaine traf Ruyter und die Originalbassistin Corey Parks bei Gigs von Nine Pound Hammer. Seither hat die Band mehr als 1000 Koncerty w 40 verschiedenen Ländern gespielt, wurde für einen Grammy nominiert und tourte mit Motörhead, ZZ Top, Lynyrd Skynyrd, Slayer und einer Reihe weiterer Rock’n’Roll-Helden, die prompt zu Fans wurden. Ruyter bekam zudem eine Auszeichnung als beste Rockmusikerin aller Zeiten. Die Band hat zahlreiche Label, Trends und Bassisten überdauert. WCIÄ„Å» wenn man sie bereits abgeschrieben hatte, feierten „Nashville Pussy“ eine glanzvolle Auferstehung, die sogar Jesus wie einen Amator aussehen lassen würde.

wideo Thumbnail
Nashville Pussy - Go Motherfucker Go, Viper Room, Los Angeles, 02.01.13, (HD)

Die Besetzung besteht aus Blaine Cartwright an Leadgesang und Rhythmusgitarre. Sein gewohnt überzeugendes Songwriting, vor allem seine irrsinnigen Texte haben seinen Ruf vomdementen Cow-Punk-Genie“ DO TEGO „Man in Black of Rock’n’Rollanwachsen lassen. Ausserdem verfügt er über das beste Gebrüll der Rockmusik. Ruyter Suys ist die Leadgitarristin und der musikalische Star der Band. Sie steht an der Spitze jeder Auflistung weiblicher Musiker. Ruyter wäre garantiert die Erste, die von AC/DC angerufen und um Hilfe gebeten würde, falls sich Angus ein Bein bricht. Ihre Bühneneskapaden sind legendär und ihr Spiel ist unvergesslich. Schlagzeuger JeremyRemoThompson ist eintexanisch-menschliches Metronom“. Er hat auf allen wichtigen CDs der Gruppe getrommelt, sein Einfluss ist wichtiger Bestandteil der einzigartigen Bandformel. Bonnie Buitrag heisst die wunderbare neue heisse Bassistin. Ihre überragende Musikalität und ihre dynamische Energie auf der Bühne haben ihren Bandkollegen mächtig Feuer unterm Allerwertesten gemacht und sie gezwungen, eine noch perfektere Combo zu werden. Ebenfalls auf dieser CD zu hören ist die verruchte frühere Bassistin Karen Cuda, die Tochter eines Priesters aus Denver, Colorado.

Nashville Pussy

TA 16 Studiotracks auf „Dziesięć lat Pussy“ stammen allesamt von den drei SPV-Veröffentlichungen der Band. Die neueste davon, „Up the Dosage“ Von 2014, wurde als Nashville Pussy’s Back in Black bezeichnet. „From Hell to Texas“ od roku 2009 wurde in Willie Nelsons Studio in Texas aufgenommen und umfasst das stärkste Songwriting der Band. „Get Some“ Von 2005 wiederum war die erste SPV-Veröffentlichung sowie die erste Zusammenarbeit mit Daniel Rey und besitzt mehr Hooks als ein Hillbilly-Angelkoffer. Und dann natürlich noch die Bonus-Live-CD, inklusive einer ultimativen Version vonNutbush City Limitsmit Gastgitarrist Ron Heathman von The Supersuckers. So und jetzt genug der Geschichte, wer noch mehr Geschichtliches erfahren möchte, findet dies auf Wikipedia. Jetzt einfach „Dziesięć lat Pussy“ in den Player geschoben und die jüngere Vergangenheit der Band abgefeiert, um gleichzeitig mit ihr freudig in die nahe Zukunft zu rocken! Kein Zweifel: Da sollte man unbedingt dabei sein!

Album możesz Kup w naszym sklepie.

Tracklista:

pÅ‚yta CD 1 – Best of

  1. Come On Come On
  2. Rub It To Death
  3. I’m So High (mit Danko Jones)
  4. Going Down Swinging
  5. Before The Drugs Wear Off
  6. Hate And Whisky
  7. The South`s Too Fat To Rise Again
  8. Pussy Time
  9. Til The Meat Falls Of The Bone
  10. Pillbilly
  11. Why Why Why
  12. Up The Dosage
  13. Lazy Jesus (mit Lemmy)
  14. Ain’t Your Business
  15. Good Night For A Heart Attack
  16. Stone Cold Down

pÅ‚yta CD 2 – Bonus “Live in Nottingham” CD

  1. One Way Down
  2. Nutbush City Limits (mit Ron Heathman)
  3. Struttin’ Cock
  4. Late Great USA
  5. Go Motherfucker Go
  6. You’re Goin‘ W dół
Album Review: Nashville Pussy - Dziesięć lat Pussy
8.4 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność9
Czas8.5
umiejętności muzyczne9
PIEŚŃ8.4
Lyrics8
Substancja8
WYTWARZANIE8
Długowieczność8
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

Album Review: PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚ – Valley of Bones

Totgesagte leben länger. Tak wiÄ™c wydaje siÄ™, że co najmniej w przypadku „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚„. Po Amerykanów, ale na poczÄ…tku 2000 auf diversen grossen Festivals spielten und Touren mit Grössen wie „Nickelback“, „Kredo“, „Slayer“ A „PÄ™tla“ zorganizowany, byÅ‚ zespół tuż przed wielkim przeÅ‚omem. Doch der Drogenabsturz von Sänger Josh Brown und der Krebstod von Gitarrist Michael Reaves versetzten der Band herbe Schläge und führten zu einem jahrelangen Verschwinden. Jetzt sind Brown und Kollegen wieder zurück, Perkusista Keith Foster z oryginalnej linii, Bassist Moos Douglass und Gitarrist Paul Varnick vervollständigen das Lineup und an Energie fehlt es der Truppe nicht. Josh Brown i jego koledzy nie uważajÄ… siÄ™ z drobiazgów, ale już teraz na.

Album Review: Pełna kurtka Diabeł - Valley of Bones

kiedyÅ› żyÅ‚ „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ jak w raju, dopóki to byÅ‚ koszmar. W swoich poczÄ…tkach, zespół koncertowaÅ‚ z gigantów jak Nickelback i Credo, ze Slipknot i Slayer, sie gehörte zum Billing des Woodstock 99-Festivals, miaÅ‚ wideoklip na MTV obrotu i udane single w wykresach Hard Rock. krótkim czasie „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ stanÄ…Å‚ na progu miÄ™dzynarodowych elit wszechÅ›wiata rocka. Dann nahm Leadsänger Josh Brown eine Überdosis Heroin und wäre fast gestorben. Jest to wiÄ™cej niż dziesięć lat temu, nun veröffentlichen im Mai 2015 „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ ich drugi album „Valley of Bones“, Justin Rimer (12 Kamienie) wytworzono. PRZY „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ musikalisch zu definieren muss man die geradlinigen Grooves und packenden Hooks ihres kraftstrotzenden Hard Rocks erwähnen und ihre Songs all jenen wärmstens ans Herz legen, zespoÅ‚y takie jak „Alice In Chains“, „Pantera“, „biaÅ‚y Zombie“ ALBO „Korn“ stać.

Pełna kurtka Diabeł

Na „Valley of Bones“ znaleźć prawdziwe historie, silne wypowiedzi i brutalnie szczery obserwacje z życia, wiary, Rodzina i globalne struktury wÅ‚adzy. Frontmann Josh Brown kommentiert wichtige und zeitlose Fragen zum Zustand unserer Welt aus seiner ganz persönlichen Perspektive und mit all seiner Erfahrung. „Wenn wir Songs schreiben müssen sie absolut authentisch sein“, erklärt er, „denn ich kann nur über etwas singen, co wierzÄ™. Bei heutigen Rock’n’Roll-Bands hört man zwar die gleichen Texte wie bei den Vorbildern meiner Jugend, aber ich kann keine echte Überzeugung darin entdecken. Wszystkie tematy z drugiej strony, Dotykam, I nawet on- i żyÅ‚.“ Mit Browns Heroin-Überdosis endete 2002 Nagle książeczka zaÅ‚ożyć grupÄ™ rockowÄ…, single obrażeÅ„ „Gdzie poszedÅ‚eÅ›?“ i „Teraz wiesz“ może umieÅ›cić. Nach einer langen Phase der Rekonvaleszenz kehrte der genesene Brown als Sänger/Songschreiber der Band „Day Of Fire“ ins Scheinwerferlicht zurück. Das Debütalbum der Gruppe wurde für einen Grammy nominiert und gewann 2005 cena „Album Roku“ GMA Dove Awards, gdzie „Day Of Fire“ również w dziedzinach „Nowy Artysta Roku“ A „SkaÅ‚a Song of the Year“ zostali nominowani. Po trzech udanych pÅ‚yt emeryturze „Day Of Fire“ Rok 2010 für unbestimmte Zeit aus der Öffentlichkeit zurück.

wideo Thumbnail
Pełna kurtka Diabeł - Valley of Bones

Somit war der Weg frei für eine Rückkehr von „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“. Pierwszy zjazd sÅ‚użyÅ‚, um Geld für Gitarrist Michael Reaves zu sammeln, która zostaÅ‚a zdiagnozowana z rakiem. Jak umarÅ‚ Reaves jeszcze decyzji Brown i perkusista Keith Foster, tworzÄ…c zespół w pamiÄ™ci zmarÅ‚ego przyjaciela ponownie. „Mike byÅ‚ powód, Dlatego wÅ‚aÅ›nie dziÅ› MUZYKA mache“, mówi Brown, „On mnie zbudowany, ZnaÅ‚ wszystkie zasady. Als wir nach sechs Jahren Pause zum ersten Mal auf die Bühne zurückkehrten, um für ihn Geld zu sammeln, spürte man wieder den Funken überspringen.Dieser glüht auch in Shredding-Gitarrist Paul Varnick und Bassist Moose Douglass, die zur 2015er Besetzung der Gruppe zählen. „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ sind also zurück. Und sie präsentieren sich stärker als jemals zuvor. Z „Valley of Bones“ pochodzi album w handlu, równie chłód Down, die mächtig-dunklen Melodien von Alice In Chains und die Modern-Rock-Attitüde von Stone Sour in sich vereinigt.

Pełna kurtka Diabeł

Was das Album sicherlich auszeichnet ist die Variabilität, dynamika torach. Ponieważ nie jest tak powiedziaÅ‚em Metal-Stück mit Hardcore-Inlet ebenso wie die Rockballade, liczba nici prosto skalnej lub midtempo Burner. W sumie trzy kwadranse solidne i bardziej zabawny rockowy! Josh Brown brzmi trochÄ™ jak kanadyjskiej Chad Kroeger, tylko odtwarza swoje wojska dźwiÄ™k, den Nickelback machen müssten, damit ich die Band auch heute noch hören könnte, den Balladen können nämlich auch wie „Korona papieru“ BRZĘCZEĆ. Ale na tej pÅ‚ycie kilka dobrych utworów wiÄ™cej. Piosenki „PictureBox Voodoo“ rechnet scharfzüngig mit Mainstream-Medien und der heutigen Popkultur ab, während sich „Siedem razy w dół“ jako agresywnÄ… rafie-Potwór odwraca siÄ™ i „Korona papieru“ demaskuje tych wszystkich, hinter deren offen zur Schau gestellter Grossmäuligkeit sich in Wirklichkeit Minderwertigkeitskomplexe verstecken. Nawet tytuÅ‚owy utwór „Valley of Bones“ sollte man sich zu Gemüte führen oder auch die zwei Balladen „Moment“ A „SierpieÅ„“. wyróżnia siÄ™ także „7xDown“ coÅ› z, tak samo jak „Blood of the Innocent“, was mein ganz persönlicher Favorit ist.

Pełna kurtka Diabeł

„Valley of Bones“ Jest to naprawdÄ™ udany comeback. „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ zrobić, że przed 15 Lata cholernie dobrze mógÅ‚: ciężko, wieloaspektowy skaÅ‚a. czÄ™sto dźwiÄ™ki „Valley of Bones“ jak wchodzenie, doch es ist in keiner Weise überholt oder langweilig. Grade der Mix aus harten Rocknummern und doch eher ruhigeren Tönen wie im Songco JeÅ›li powiem“ sprawiajÄ…, intensywny i energiczny album. To Å›wiadczy o zespole, który po mocnym poczÄ…tku, einem desaströsen Absturz und Schickalsschlägen wieder aufrappelt und mit noch mehr Energie und Power zurückmeldet. SKORO „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ żyjÄ… poÅ‚owÄ™ tylko tyle, ile ofertÄ… na tej pÅ‚ycie, to dobrze NOC. Bühnen dieser Welt, ostrzegamy! „Valley of Bones“ Von „PeÅ‚na kurtka DiabeÅ‚“ ist ein überraschendes sowie gelungenes Comeback, bardzo dobry. Miejmy nadziejÄ™, że, że jesteÅ›my teraz żadnego 15 Jahre mehr auf das nächste Album warten müssen.

Album możesz Kup w naszym sklepie.

Tracklista

  1. Killers
  2. Valley of Bones
  3. 7X dół
  4. Moment
  5. We Got The Love
  6. Co jeśli powiem
  7. Blood of the Innocent
  8. PictureBox Voodoo
  9. Korona papieru
  10. Sierpień
  11. Czas w płomieniach
Album Review: Pełna kurtka Diabeł - Valley of Bones
8.1 Łączny
0 Oceń to (0 głosów)
oryginalność7.5
Czas7.5
umiejętności muzyczne9
PIEŚŃ8
Lyrics9
Substancja7.5
WYTWARZANIE9
Długowieczność7.5
Gości Jak oceniasz ten?
Sortuj według:

Bądź pierwszy zostawić opinię.

Avatar użytkownika
zweryfikowane

Pokaż więcej
{{ numer strony + 1 }}
Jak oceniasz ten?

Twoja przeglądarka nie obsługuje przesyłanie zdjęć. Proszę wybrać jedną nowoczesną

BOK 1 Von 612345...»