„Greasly Strangler“ is het soort Troma-Prullenbak, de Troma is er nooit in geslaagd. De film is een test van de grenzen van zijn publiek, een opzettelijke vernedering van de goede smaak, een oefening in masochisme. „De Vettige Strangler“ is in al zijn trashy Abartigkeit, worden geslagen in de vette pizza met dubbele kaas Mampfs gaten in gezichten en ogen gegrild boven kampvuur, een volstrekt uniek Kunst-Verzinsel vol felgekleurde schittering en de gigantische haan fladderde al die tijd prominent in het midden, duidelijk zichtbaar door de roze-transparant Disco Dress en wordt omringd door stapels schwarzgekräuseltem schaamhaar. ze worden aangevuld door de absurdestem ploeteren en dialogen, roterende in minuten durende lussen op dezelfde absurde grappen en hun bewuste anti-punch. En ergens in zijn plot rond een driehoeksverhouding ligt een klassieke Griekse tragedie, gepresenteerd gewoon niet in shakespearschem meter aanbiedingen, maar diep ondergedompeld in een vat vol vet. Freak-Cinema op z'n best!

Nails