Wie man sich in Irland singend von Toten verabschiedet

Wahrscheinlich werden die wenigsten unter uns GerFarmerFoley noch zu Lebzeiten gekannt haben – und viel wird sich an dem Umstand auch nach dem Beitrag nicht ändern und doch wäre es schade, wenn ihr diese kleine Geschichte verpasst. Foley scheint ein guter Freund gewesen zu sein, was man wiederum an seinen hinterbliebenen Freunden sieht, die nach der Beerdigung Foleys in einen Pub einkehren. Man trinkt, man denkt an den verstorbenen, vielleicht lacht man auch über gemeinsame Geschichten aus der Vergangenheitund dann steigt plötzlich einer seiner Freunde, Brian O’Sullivan, auf die Bar, hält eine kleine Ansprache und stimmtDe heer. Brightsidevon den Killers an – genau das Lied, dass Foley altijd an Silvester zum besten gab.

Ger Farmer Foley from Tim Clifford.
Locals in Falveys Bar, Killorglin, Kerry, Ireland paid tribute to Ger Foley on the night of his funeral in the best way possible. Rocking out to Mr Brightside. RIP Ger

video Thumbnail
Ger Farmer Foley

Auch die Killers selbst haben von der Geschichte Wind bekommen und wie folgt drauf reagiert:

DHF: The Cowboy’s Christmas Ball – The Killers

Verschuldigd op het moment, in welcher wir uns gerade befinden für euch „The Killers“ Met „The Cowboy’s Christmas Ball“…

video Thumbnail
The Killers - The Cowboy's Christmas Ball

Uitweg in Oud Nevada, where the Truckee’s waters flow,
Wanneer het vee „Een browzin '“ een‘ de Spaanse pony groeien;
Wanneer de Northers „als een Whistlin '“ Van Voorbij the Neutral Strip;
And the prairie dogs are sneezin‘, alsof ze „De Grip“;
Waar de coyotes komen een-howlin‘ ‚round the ranches after dark,
En de Bluebirds zijn een Singin‘ naar het mooie „weideleeuwerik“;
Waar de bighorns zijn een-grazin‘ and the lonely plovers call —
Het was daar dat ik bijwoonde „De Cowboys‘ Bal van Kerstmis.“
(whoo!)

De jongens hadden de ranches naar links en naar de stad komen in stapels;
The ladies — „beetje scatterin '“ — had gathered in for miles..
De kamer was togged uit gorgeous – met maretak en sjaals,
En kaarsen flikkerden fresco, rond de luchtige wanden.
De vrouwen folk mooi uitzag – de jongens keek nogal treed,
Till the leader got to yellin‘: „he, fellers, let’s stampede!“
And the music started sighin‘, een‘ awailin‘ via de hal
Als een soort introductie „De Cowboys‘ Bal van Kerstmis.“

Their leader was a feller that came from Swenson’s ranch,
Ze noemden hem „Windy Billy,“ Van „little Deadman’s Branch.
Zijn rig was „nogal onzorgvuldig,“ grote sporen en hoge hakken laarzen;
Hij had de reputatie die komen wanneer „een fellers scheuten.“
Zijn stem was als een bugel op een bergachtig hoogte;
Zijn voeten waren geanimeerd een‘ een machtig, Movin‘ Zicht,
When he commenced to hollerin‘, „Nu, fellers staak je pen!“
„Lock hoorns met al degenen vaarzen, een‘ russleem like men.
„Groeten yer mooie beestjes; nu swing een‘ letem go,
Climb the grape vineroundem — all hands do-ce-do!
„Je Mavericks, toetreden tot de round-up – Skip alleen haar waterval,“
Huh! Het werd gettin‘ Gelukkig, De Cowboys‘ Bal van Kerstmis

Don’t tell mebout cotillions, of Duitsers, no sir’ee!
Dat roes bij Carson City neemt gewoon de taart met mij.
I’m sick of lazy shufflin’s, of them I’ve had my fill,
Geef me een grens break-down, ondersteund door Wilde Ol‘ Bill.

McAllister ain’t nowhere, wanneer Windy leidt de show,
I’ve seenem both in harness, and so I sorta know —
Oh, Bill, I sha’n’t forget ya, and I’ll oftentimes recall,
That lively gaited soiree — „De Cowboys‘ Bal van Kerstmis.“

Oh, Bill, I sha’n’t forget ya, and I’ll oftentimes recall,
That lively gaited soiree — „De Cowboys‘ Bal van Kerstmis.“