Hagen Liebing, voormalig bassist van de punk rock groep „de artsen“ ist tot. Hij stierf plotseling vandaag zondag op de leeftijd van 55 Jaren na een korte, maar ernstige ziekte, net als de stad Berlijn tijdschrift tip over haar Facebook-aangekondigd Pagina: „Het nieuws kwam aan het einde ons niet verrassend en toch zijn we erg verdrietig“.

"Die Ärzte"-Fans schockiert: Ex-Bassist The Incredible Hagen ist tot

Hagen Liebing was 1961 geboren in Berlijn en groeide 1986 en bleef tot haar tussentijdse resolutie op de artsen 1988 in de band. Toen de artsen zelf 1993 herenigd, The Incredible Hagen was er niet meer. Over zijn tijd met de artsen dat hij publiceerde 2003 zijn boek „The Incredible Hagen – Mijn jaren met ‚De artsen '“. Begin jaren '90 werkte eerst bestudeerd media studies als een muziek-journalist voor de „Tagesspiegel“, later verhuisde hij naar „TIP“. Daarnaast geleid Liebing tijdelijk publiciteit van de sportclub Tennis Borussia Berlin.

"Die Ärzte"-Fans schockiert: Ex-Bassist The Incredible Hagen ist tot

Hagen toegetreden 1986 de artsen, Als Bela B. belde hem en vroeg, als hij wilde een popster worden. De eerste gezamenlijke Concert was een benefietconcert voor „de ware Heino“ Tempodrom in Berlijn. Het was de eerste grote van artsen, wanneer de band enerzijds op weg naar de grafieken, Aan de andere kant, met zijn bewust provocerende liedjes altijd opnieuw in de problemen kwam met de autoriteiten. Een officiële schandaal band. In tegenstelling tot Rodrigo González en Hans „Sahni“ Runge was hij medewerker bassist en niet een lid in de strikte zin, Daarom was op elk artsen-CD, toen hij deelnam, de memo „featuring The incredible Hagen“ vinden. Farin en Bela had hem geprobeerd in deelname aan de keuze, ofwel te worden ingehuurd, wat een lastige klus betekende of volledig in te voeren, wat winstdeling, zou hebben betekend, maar ook van de oplettendheid van de verliezen van de band. Zoals Hagen was op dat moment nog studeert, Hij koos voor de aanstelling. Hij werd in de band gebracht, omdat Farin en Bela na Sahnie in Hagen een vreedzaam volk gevonden. Jaar- 1988 vrijstaande zichzelf artsen, en ieder ging zijn eigen weg. Op spOnline had hij een paar jaar geleden over geschreven:

Uiteindelijk hebben we besloten, onze allerlaatste concert te spelen in Westerland. in Kursaal. Omdat er slechts 1.500 louter fitte mensen, we wilden twee concerten te spelen, maar dat is niet goedgekeurd. De stad had administratieve Angst, dat er een „Punkerinvasion“ zou. Dit gebeurde natuurlijk nog steeds. Want het was het laatste concert, kwamen vele vrienden en kameraden naar het eiland. Rocko Schamoni en de Golden Lemons, Rod Gonzales, nu in de „artsen“ is mijn opvolger op bas, Lanrue van One Ton. Bovendien kwam Tour mensen, bemanningsleden, roadies, oude vrienden uit de Berlijnse punk milieu en veel fans, die altijd achter ons reisden. Met die vervolgens hebben we 's middags de strandstoelen onzeker.

In de avond was het eindelijk tijd. We zaten backstage kort voor de prestaties. Januari heeft het zingen oefeningen gedaan. Ik niet. Voor mij was het vruchteloos, en Dirk heeft ook niet gemaakt. Toen gingen we op het podium als elk ander concert.

We gingen up, Het was donker en had als al hun instrumenten, het ging met een dreun – licht op, Muziek van! Vanaf daar was het praktisch slechts een enkele gebrul van de fans. Hieronder waren de normale concertgangers, onze vrienden waren op een galerie, een keer ging rond. Het is gezien vanaf het podium elke. alle mensen, ik wist, Ik had voortdurend weergeven. En dan al zag er zo geagiteerd, er was een al duidelijk, dat dit was gewoon niet een normaal concert. Elk van deze unieke situatie was echt bewust: Dit is nu echt het laatste concert.

Grappig was het natuurlijk nog steeds. een „artsen“-Concert is altijd grappig. Maar dat was zo zoet en zuur – had neergehaald beide. Uiteindelijk waren we door met onze standaard set. Het was pas toen we beseften, dat we niet langer wilde stoppen. We speelden de toevoegingen … en dan nog meer toevoegingen. Uiteindelijk realiseerden we ons: Mist, nu moet echt een einde komen – en dan speelden we meer toegiften. Het ging echt heel, erg lang. Aan het eind gebogen we, afscheid van het volk. Toen gingen we van het podium. Van band liep muziek, Jan had speciaal genomen. Ik weet niet eens meer weet, wat het begin van het concert. Maar was aan het eind „Niet, Ik betreur niets“ door Edith Piaf.

Gepost door tip Berlijn opZondag, 25. September 2016

Tijdens zijn tijd als een bassist en als achtergrond zangeres bij de dokter studeerde hij Media Studies. Met de oprichting van de band 1993 hij niet langer er echter. Maar zelfs wanneer na afloop „de artsen“ speelde muziek in het leven van bassisten een belangrijke rol. Hij werkte als journalist, eerst in de musical-afdeling van de Tagesspiegel en later voor het Berlijnse tijdschrift Tip. 2003 publiceerde hij zijn boek „The Incredible Hagen - mijn jaren met ‚De artsen '“. Hagen leefde met de muziek baas van Radio Eins, Anja Caspary en hun twee Kinderen samen. Voor mij is de ongelooflijke Hagen leeft voort, Hagen zelf heeft natuurlijk geen idee over, hij is dood. Hagen is gewoon niet meer op demselbem tijdlijn als we, als foton, die het hele universum kan doorlopen in de juiste tijdstip nul. Bon Voyage Hagen, mach's gut. rocken op!

Nails
Nails
Nails
Nails